ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΑΣ.

Labels: γιατρός, γραφειοκρατία, ΙΚΑ, καρεκλοκένταυρος

 

# posted by amalia kalyvinou @ 4:41 AM 59 comments   

Sunday, September 24, 2006

 

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΧΑΜΟΥΡΕΣ..

ΦΟΒΟΜΟΥΝ μήπως δεν προλάβαινα να δημοσιεύσω τις υπέροχες εξαιρέσεις , τους γιατρούς που με βοήθησαν και με βοηθούν ακόμη, που με "κράτησαν" σε εποχές αφόρητες, που όχι μόνο υπήρξαν σοβαροί ως επιστήμονες, αλλά και αποδείχτηκαν ανυστερόβουλοι, ανθρώπινοι, δοτικοί, που καμιά σχέση δεν έχουν με τους συνήθεις άσχετους, ανασφαλείς και παραδόπιστους φακελλάκηδες, που όχι μόνο δεν υπήρξαν ανεπαρκείς , αλλά μού προσέφεραν πολλά και ανεκτίμητα, πολύ πέρα από τις "υποχρεώσεις" τους.
Τα τελευταία χρόνια διασταυρώθηκε ο δρόμος μου με αυτούς τους ανθρώπους, για τους οποίους ότι και να πω είναι λίγο...
Και πιο πολύ με στενοχωρεί οτι δε μπορώ να πω στους ίδιους το τι έκαναν για μένα, τη σημασία των πράξεών τους και το πόσο βαθειά δικούς μου ανθρώπους τους αισθάνομαι...
Δε μπορώ να ανταποδώσω - η φροντίδα δεν είναι μετρήσιμη.
Μόνο που θέλω να ξέρουν όσο το δυνατό περισσότεροι και την άλλη όψη.

Πέρα λοιπόν από τους προαναφερθέντες , υπάρχουν και οι άλλοι:

Υπάρχει η ΑΘΗΝΑ ΒΑΔΑΛΟΥΚΑ , με το Ιατρείο Πόνου στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Ιατρικό Κέντρο, που ανέλαβε τον πόνο μου μια στιγμή πριν αυτοκτονήσω από απελπισία. Που πίστεψε στο οτι ήμουν αδιάγνωστη κι όχι "τρελλή". Που αντιμετώπισε τον αφόρητο πόνο μου άμεσα και χωρίς καμια ιδιαίτερη παρενέργεια. Που με έκανε να νιώσω για πρώτη φορά οτι δεν ήμουν μόνη απέναντι στη φρίκη που λέγεται "επεισόδια νευροπαθητικού πόνου". Που όχι μόνο δεν με εκμεταλλεύτηκε οικονομικά -αν και πανεύκολα θα μπορούσε λόγω της απελπισίας μου- αλλά και, πολύ σύντομα, με δεχόταν στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (Μαρούσι) χωρίς να αμοίβεται.
Που όταν έμαθε οτι διαγνώστικα στα Γιάννενα, φρόντισε να επικοινωνήσει με πολλούς γιατρούς εκεί, για να τους επιστήσει την προσοχή επάνω μου. Που όταν πρωτογνωριστήκαμε, λόγω του πόνου μου αλλά και της ιδιότητάς της (και γιατρός και καθηγήτρια) της φέρθηκα σχεδόν εριστικά, αλλά το παρέβλεψε. Που σε κάθε μου δυσκολία είναι εκεί...

Υπάρχει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΡΜΑΣ , ο νευρολόγος στο Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων που με διέγνωσε. Που δεν έλαβε υπ' όψη τις "γνώμες" των προηγούμενων γιατρών που τού ανέφερα, αλλά μελέτησε με υπομονή τις εξετάσεις μου για να σχηματίσει δική του γνώμη. ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΕΓΝΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ, ΟΤΑΝ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΜΕ ΕΒΓΑΖΕ "ΤΡΕΛΛΗ" ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ. Που μου χάρισε δηλαδή δυο χρόνια υπέροχης ζωής (ως την υποτροπή μου). Που υπήρξε προσεκτικός, ευγενής και ευπροσήγορος σε όλη τη συνεργασία μας. Που, αφού με διέγνωσε, απ' τον ενθουσιασμό μου, τον ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ να τού κάνω ένα δώρο, μέσα από την καρδιά μου το ήθελα και τού το είπα, και μόνο που δε με έδιωξε με τις κλωτσιές!
Που ακόμη κι όταν έφυγα από την αρμοδιότητά του και με ανέλαβαν οι χειρουργοί και οι ογκολόγοι, εκείνος περνούσε από την κλινική να με δει και να ελέγξει αν χρειάζομαι κάτι. Που ενώ δεν είχε καμια υποχρέωση, ήταν παρών όταν οι παθολογοανατόμοι μού ανακοίνωναν τα αποτελέσματα της βιοψίας.

Υπάρχει η ΠΕΝΝΥ ΛΙΟΣΗ , ακτινοθεραπεύτρια στον Άγιο Σάββα , που προγραμμάτισε τις ακτινοθεραπείες μου μέσα σε ένα βεβαρυμένο πρόγραμμα. Που σε κάθε μου πρόβλημα ήταν πρόθυμη να απαντήσει. Που ήταν πάντοτε γελαστή και φιλική - έως στοργική!- , ακόμη και μέσα στην καθημερινή "τρέλλα" της δουλειάς της. Που ήταν από τους λίγους που "έτρεχε" όλη την ημέρα στο νοσοκομείο. Που με τη γλύκα της παρουσίας της έκανε τη θεραπεία μου ευχάριστη. Που φυσικά πολύ απείχε από το να προσμένει "δωράκια" και "χάρες" ως αντάλλαγμα .

Υπάρχει η ΛΟΥΙΖΑ ΒΙΝΗ , ακτινοθεραπεύτρια στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (Μαρούσι), που παρά το εξαιρετικά βεβαρυμένο της πρόγραμμα, με δεχόταν άμεσα.
Που έχει γνώσεις και στρατηγική πάνω στη δουλειά της. Που αν και στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ της ιατρείο ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΑΜΟΙΒΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ . Που ανέλαβε και επικοινωνούσε με νοσοκομείο στην Αγγλία, μεσολαβώντας ώστε να κανονιστεί εκεί χειρουργείο μου - μια διαδικασία χρονοβόρα και κουραστική. Που πάντα ήταν εστιασμένη ταυτόχρονα τόσο στη σωματική μου υγεία, όσο και στην ψυχολογική μου κατάσταση, χωρίς να νοιάζεται ούτε για τα χρήματα, ούτε να προβάλλει το κύρος και τις γνώσεις της. Που έχει πραγματικά φιλοσοφημένη στάση ζωής..

Υπάρχει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΛΟΥΒΑΣ ,οικολόγος - χημειοθεραπευτής στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, που προσπάθησε μέχρι τέλους να παλέψει την αρρώστεια μου- ακόμη κι εκεί που ήταν σχεδόν ανέλπιδο, ικανοποιώντας τη μαχητική μου διάθεση.
Που πάντα είναι πρόθυμος να εξυπηρετήσει. Που με ευαισθησία, τιμιότητα και χιούμορ αντιμετωπίζουμε τα δύσκολα. Που φροντίζει ακόμη και για τα δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα προβλήματά μου από τις θεραπείες (εμετοί, αδυναμία, κλπ),πράγμα που οι περισσότεροι ούτε που θα άκουγαν, και τα αντιμετωπίζει με επιτυχία, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΜΟΥ "ΕΥΚΟΛΕΣ". Που δέχτηκε να συνεργαστεί και με άλλον ογκολόγο με τον οποίο είχα συνεργαστεί εγώ, χωρίς να προβάλει ηλίθιους εγωισμούς, ανόητη ανταγωνιστικότητα ή "βεντεττισμό". Που αν και τον επισκέπτομαι στο ιδιωτικό του ιατρείο, στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΜΟΙΦΘΕΙ. Που μεσολαβεί πολλάκις σε άλλους γιατρούς να με εξυπηρετήσουν. Που μέ βλέπει σαν δικό του άνθρωπο. Που με κάνει και τον νιώθω δικό μου άνθρωπο.

Υπάρχει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΡΙΑΣΟΥΛΗΣ , ογκολόγος -χημειοθεραπευτής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Που προσπάθησε να σώσει το μισοχαμένο μου πόδι, σεβόμενος την επιθυμία και τον αγώνα μου. Που με αντιμετώπισε με ενδιαφέρον και ανθρωπιά. Που ποτέ δεν άφησε να εννοηθεί οτι περιμένει "κάτι" από εμένα. Που σε κάποιο πρόβλημά μου με την ηλιθιότητα και την απροθυμία άλλων γιατρών του νοσοκομείο μεσολάβησε και το έλυσε. Που δέχτηκε κι αυτός να συνεργαστεί με τον κ. Κλούβα, χωρίς κι αυτός να προβάλει ηλίθιους εγωισμούς, ανόητη ανταγωνιστικότητα ή "βεντεττισμό".



...δεν ξέρω πώς θα δώσω σε αυτούς τους ανθρώπους να καταλάβουν ΠΟΣΟ σημαντικοί είναι... και πονάω γι' αυτό.

 

# posted by amalia kalyvinou @ 4:17 AM 18 comments   

 

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΧΑΜΟΥΡΕΣ..

ΦΟΒΟΜΟΥΝ μήπως δεν προλάβαινα να δημοσιεύσω τις υπέροχες εξαιρέσεις , τους γιατρούς που με βοήθησαν και με βοηθούν ακόμη, που με "κράτησαν" σε εποχές αφόρητες, που όχι μόνο υπήρξαν σοβαροί ως επιστήμονες, αλλά και αποδείχτηκαν ανυστερόβουλοι, ανθρώπινοι, δοτικοί, που καμία σχέση δεν έχουν με τους συνήθεις άσχετους, ανασφαλείς και παραδόπιστους φακελλάκηδες, που όχι μόνο δεν υπήρξαν ανεπαρκείς , αλλά μού προσέφεραν πολλά και ανεκτίμητα, πολύ πέρα από τις "υποχρεώσεις" τους.
Τα τελευταία χρόνια διασταυρώθηκε ο δρόμος μου με αυτούς τους ανθρώπους, για τους οποίους ότι και να πω είναι λίγο...
Και πιο πολύ με στενοχωρεί οτι δε μπορώ να πω στους ίδιους το τι έκαναν για μένα, τη σημασία των πράξεών τους και το πόσο βαθειά δικούς μου ανθρώπους τους αισθάνομαι...
Δε μπορώ να ανταποδώσω - η φροντίδα δεν είναι μετρήσιμη.
Μόνο που θέλω να ξέρουν όσο το δυνατό περισσότεροι και την άλλη όψη.

Πέρα λοιπόν από τους προαναφερθέντες , υπάρχουν και οι άλλοι:

Υπάρχει η ΑΘΗΝΑ ΒΑΔΑΛΟΥΚΑ , με το Ιατρείο Πόνου στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και το Ιατρικό Κέντρο, που ανέλαβε τον πόνο μου μια στιγμή πριν αυτοκτονήσω από απελπισία. Που πίστεψε στο οτι ήμουν αδιάγνωστη κι όχι "τρελλή". Που αντιμετώπισε τον αφόρητο πόνο μου άμεσα και χωρίς καμια ιδιαίτερη παρενέργεια. Που με έκανε να νιώσω για πρώτη φορά οτι δεν ήμουν μόνη απέναντι στη φρίκη που λέγεται "επεισόδια νευροπαθητικού πόνου". Που όχι μόνο δεν με εκμεταλλεύτηκε οικονομικά -αν και πανεύκολα θα μπορούσε λόγω της απελπισίας μου- αλλά και, πολύ σύντομα, με δεχόταν στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (Μαρούσι) χωρίς να αμοίβεται.
Που όταν έμαθε οτι διαγνώστικα στα Γιάννενα, φρόντισε να επικοινωνήσει με πολλούς γιατρούς εκεί, για να τους επιστήσει την προσοχή επάνω μου. Που όταν πρωτογνωριστήκαμε, λόγω του πόνου μου αλλά και της ιδιότητάς της (και γιατρός και καθηγήτρια) της φέρθηκα σχεδόν εριστικά, αλλά το παρέβλεψε. Που σε κάθε μου δυσκολία είναι εκεί...

Υπάρχει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΡΜΑΣ , ο νευρολόγος στο Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων που με διέγνωσε. Που δεν έλαβε υπ' όψη τις "γνώμες" των προηγούμενων γιατρών που τού ανέφερα, αλλά μελέτησε με υπομονή τις εξετάσεις μου για να σχηματίσει δική του γνώμη. ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΕΓΝΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ, ΟΤΑΝ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΜΕ ΕΒΓΑΖΕ "ΤΡΕΛΛΗ" ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ. Που μου χάρισε δηλαδή δυο χρόνια υπέροχης ζωής (ως την υποτροπή μου). Που υπήρξε προσεκτικός, ευγενής και ευπροσήγορος σε όλη τη συνεργασία μας. Που, αφού με διέγνωσε, απ' τον ενθουσιασμό μου, τον ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ να τού κάνω ένα δώρο, μέσα από την καρδιά μου το ήθελα και τού το είπα, και μόνο που δε με έδιωξε με τις κλωτσιές!
Που ακόμη κι όταν έφυγα από την αρμοδιότητά του και με ανέλαβαν οι χειρουργοί και οι ογκολόγοι, εκείνος περνούσε από την κλινική να με δει και να ελέγξει αν χρειάζομαι κάτι. Που ενώ δεν είχε καμια υποχρέωση, ήταν παρών όταν οι παθολογοανατόμοι μού ανακοίνωναν τα αποτελέσματα της βιοψίας.

Υπάρχει η ΠΕΝΝΥ ΛΙΟΣΗ , ακτινοθεραπεύτρια στον Άγιο Σάββα , που προγραμμάτισε τις ακτινοθεραπείες μου μέσα σε ένα βεβαρυμένο πρόγραμμα. Που σε κάθε μου πρόβλημα ήταν πρόθυμη να απαντήσει. Που ήταν πάντοτε γελαστή και φιλική - εως στοργική!- , ακόμη και μέσα στην καθημερινή "τρέλλα" της δουλειάς της. Που ήταν από τους λίγους που "έτρεχε" όλη την ημέρα στο νοσοκομείο. Που με τη γλύκα της παρουσίας της έκανε τη θεραπεία μου ευχάριστη. Που φυσικά πολύ απείχε από το να προσμένει "δωράκια" και "χάρες" ως αντάλλαγμα .

Υπάρχει η ΛΟΥΙΖΑ ΒΙΝΗ , ακτινοθεραπεύτρια στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (Μαρούσι), που παρά το εξαιρετικά βεβαρυμένο της πρόγραμμα, με δεχόταν άμεσα.
Που έχει γνώσεις και σατρατηγική πάνω στη δουλειά της. Που αν και στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ της ιατρείο ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΑΜΟΙΒΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ . Που ανέλαβε και επικοινωνούσε με νοσοκομείο στην Αγγλία, μεσολαβώντας ωστε να κανονιστεί εκεί χειρουργείο μου - μια διαδικασία χρονοβόρα και κουραστική. Που πάντα ήταν εστιασμένη ταυτόχρονα τόσο στη σωματική μου υγεία, όσο και στην ψυχολογική μου κατάσταση, χωρίς να νοιάζεται ούτε για τα χρήματα, ούτε να προβάλλει το κύρος και τις γνώσεις της. Που έχει πραγματικά φιλοσοφημένη στάση ζωής..

Υπάρχει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΛΟΥΒΑΣ ,ογκολόγος-χημειοθεραπευτής στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, που προσπάθησε μέχρι τέλους να παλέψει την αρρώστεια μου- ακόμη κι εκεί που ήταν σχεδόν ανέλπιδο, ικανοποιώντας τη μαχητική μου διάθεση.
Που πάντα είναι πρόθυμος να εξυπηρετήσει. Που με ευαισθησία, τιμιότητα και χιούμορ αντιμετωπίζουμε τα δύσκολα. Που φροντίζει ακόμη και για τα δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα προβλήματά μου από τις θεραπείες (εμετοί, αδυναμία, κλπ),πράγμα που οι περισσότεροι ούτε που θα άκουγαν, και τα αντιμετωπίζει με επιτυχία, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΜΟΥ "ΕΥΚΟΛΕΣ". Που δέχτηκε να συνεργαστεί και με άλλον ογκολόγο με τον οποίο είχα συνεργαστεί εγώ, χωρίς να προβάλει ηλίθιους εγωισμούς, ανόητη ανταγωνιστικότητα ή "βεντεττισμό". Που αν και τον επισκέπτομαι στο ιδιωτικό του ιατρείο, στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν, ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΜΟΙΦΘΕΙ. Που μεσολαβεί πολλάκις σε άλλους γιατρούς να με εξυπηρετήσουν. Που μέ βλέπει σαν δικό του άνθρωπο. Που με κάνει και τον νιώθω δικό μου άνθρωπο.

Υπάρχει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΡΙΑΣΟΥΛΗΣ , ογκολόγος-χημειοθεραπευτής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Που προσπάθησε να σώσει το μισοχαμένο μου πόδι, σεβόμενος την επιθυμία και τον αγώνα μου. Που με αντιμετώπισε με ενδιαφέρον και ανθρωπιά. Που ποτέ δεν άφησε να εννοηθεί οτι περιμένει "κάτι" από εμένα. Που σε κάποιο πρόβλημά μου με την ηλιθιότητα και την απροθυμία άλλων γιατρών του νοσοκομείο μεσολάβησε και το έλυσε. Που δέχτηκε κι αυτός να συνεργαστεί με τον κ. Κλούβα, χωρίς κι αυτός να προβάλει ηλίθιους εγωισμούς, ανόητη ανταγωνιστικότητα ή "βεντεττισμό".



...δεν ξέρω πώς θα δώσω σε αυτούς τους ανθρώπους να καταλάβουν ΠΟΣΟ σημαντικοί είναι... και πονάω γι' αυτό.

 

# posted by amalia kalyvinou @ 4:17 AM 17 comments   

 

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΠΑΘΕΙΑ

...ρωτήστε και τους προαναφερθέντες γιατρούς...

 

# posted by amalia kalyvinou @ 4:08 AM 48 comments   

Friday, July 07, 2006

 

οι φιρμες 5:ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ--ορθοπεδικός, επιμελητής στο ΚΑΤ

Τα παρακάτω που θα διαβάσετε αφορούν έναν επιμελητή ορθοπεδικό, ο οποίος επιβλέπει τους ειδικευόμενους-γιατρούς του μέλλοντος.
Πρώτο απευθύνθηκα στο Θ. Χρυσικόπουλο το 1994, σε ηλικία 18 ετών.
Τα συμπτώματα ήταν -κλασσικά- επεισόδια ανυπόφορου πόνου στο μηρό κατά διαστήματα ολίγων εβδομάδων καθώς και άκρα ευαισθησία σε συγκεκριμένη περιοχή στο μέσον του μηρού.
Εξηγούσα οτι ακόμη κι όταν τσάκιζε σ εκείνο το σημείο το παντελόνι που φορούσα, ούρλιαζα απ τον πόνο.
Περιέγραφα με ακρίβεια έναν σαφώς νευροπαθητικό πόνο ( ώσεις κατά μήκος του μηριαίου νεύρου, ελαφρά ανακούφιση μόνο με βαρβιτουρικά και πολύ λιγότερο με αντιφλεγμονώδη, κλπ).
Μετά από αρκετές κλινικές και αιματολογικές εξετάσεις, περάσαμε στις απεικονιστικές.
Ξεκινήσαμε με ακτινογραφίες της περιοχής και γύρω από αυτήν, οι οποίες εννοείται πως ήταν αρνητικές. Προφανώς επειδή ο Χρυσικόπουλος μόνο απλες ακτινογραφίες ξέρει να "διαβάζει" (και αν...), αντί να περάσουμε σε άλλου είδους απεικονίσεις, με κάλεσε μια ημέρα στο ΚΑΤ, όπου έκανα δώδεκα ακτινογραφίες στο μηρό, από διάφορες γωνίες. Χωρίς φυσικά να εκτιμηθεί η ραδιενέργεια που απορροφούσα.
Ποιός μπορεί να με βεβαιώσει οτι αυτό δε συνέβαλε στην εξαλλαγή των τότε (προφανώς) νευρινωματικών κυττάρων σε καρκινικά;
Επειδή ούτε και τότε, ούτε κ έπειτα με αξονική τομογραφία έβρισκε κάτι να πει, κι επειδή δεν έκρινε σκόπιμο να κάνω και μαγνητική τομογραφία, απεφάνθη οτι... πάσχω από ατροφία του τετρακέφαλου !!!!!!!
Φυσικά και ήταν ατροφικό το πόδι μου τότε ,αλλά αυτό ήταν δευτερογενής πάθηση εξ αιτίας του πόνου όσον -φώναζα- πονούσα τόσο κι έμενα στο κρεβάτι για εβδομάδες όταν είχα επεισόδια (κρίσεις πόνου), η κίνηση του ποδιού ήταν προβληματική, κι αφού εμποδιζόταν η κίνηση, είναι δυνατό να μην προκύψει ατροφία του μέλους;
Επιπλέον του είχα διευκρινίσει οτι πρώτα πονούσα και μετά από τρία τέσσερα χρόνια προέκυψε η ατροφία.
Από πότε η αιτία (πόνος) έπεται χρονικά του αποτελέσματος (ατροφία);; Φιλοσοφία θέλει;
Πως λοιπόν "διέγνωσε" την ατροφία του μηρού ως ανεξάρτητη πρωτογενή πάθηση;;;
Μήπως επειδή σε κάθε "φιλική" επίσκεψη στο ιδιωτικό του ιατρείο στο Αιγάλεω, αλλά και στο ιατρείο του μέσα στο ΚΑΤ, συγγενής μου τού άφηνε από 10.000 δραχμές κάθε φορά; -κι ήταν πολλές οι φορές....
Έτσι λοιπόν,συνέστησε φυσικοθεραπεία - ασκήσεις ενδυνάμωσης του τετρακέφαλου κυρίως.
Χωρίς "φυσικά" να μεριμνήσει για τον πόνο. Έτσι, για χρόνια, έκανα ασκήσεις και πονούσα - πονούσα κι έκανα ασκήσεις. Πολύ σκληρή διαδικασία, κάτι που μπορεί να καταλάβει μόνο ο πάσχων από χρόνιο πόνο...
Κάθε φορά που τον επισκεπτόμουν, αυτός επέμενε στην αρχική του διάγνωση περί ατροφίας , ενώ κάθε φορά που πρότεινα να κάνουμε μαγνητική τομογραφία επέμενε οτι δεν υπήρχε περίπτωση να δείξει κάτι. Ώσπου απ την πολλή επιμονή μου αργότερα, έπειτα από 4 χρόνια "κούρας" υπό τον κύριο Χρυσικόπουλο, κι όσο ο πόνος επιδεινωνόταν (άρχισα να εργάζομαι λιγότερο, σταμάτησα να βγαίνω για ψυχαγωγία , κλπ)
"δέχτηκε" ,δύσθυμος, να κάνω και μαγνητική στην περιοχή όπου πονούσα -- γι να με "ξεφορτωθεί" όπως άφησε να εννοηθεί.
Έκανα τη μαγνητική τομογραφία δεξιού μηρού το 1998 στο ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ"
*Το πόρισμά τους ήταν οτι δεν υπήρχε χωροκατακτητική εξεργασία (δηλαδή οτι δεν υπήρχε όγκος) (άλλοι μαλακές κι αυτοί...)
*Ο Χρυσικόπουλος απλώς διάβασε το πόρισμα και σχεδόν δεν κοίταξε τα φιλμ της εξέτασης (ήξερε να τα δει; )
* Κατέληξε θριαμβολογώντας: "Είδες που σου είπα οτι δε θα δείξει τίποτα; Δεν έχεις τίποτα!"
-----------------------------------------------------------------------------------------------
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕ ΚΑΙ Ο Γ. ΣΑΡΜΑΣ (νευρολόγος στο Π.Ν. Ιωαννίνων)ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΤΟΝ ΟΓΚΟ ---------------------------------------------------------------------------------------

*Όταν συγγενής μου τηλεφώνησε στον κύριο Χρυσικόπουλο και τον ενημέρωσε οτι διαγνώστηκα με καρκίνο κι οτι άδικα με ταλαιπωρούσε τόσα χρόνια, εκείνος απάντησε απαθέστατα: "Ε, αυτά συμβαίνουν..."

> Συμβαίνει δηλαδή να "τα παίρνουν" οι γιατροί που υποτίθεται οτι είναι δημόσιοι υπάλληλοι.
>Συμβαίνει δηλαδή εγώ να υποφέρω και να μη με βοηθάει κανείς.
>Συμβαίνει δηλαδή να χάνονται τέσσερα πολύτιμα χρόνια, ενώ όλοι γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι για την αντιμετώπιση του καρκίνου η έγκαιρη διάγνωση.
>Συμβαίνει δηλαδή ένα απλό νευρίνωμα να εξαλλάσσεται σε καρκίνωμα, παρ' οτι θα μπορούσε να διαγνωστεί πριν γίνει η κατάσταση μη αναστρέψιμη.
>Συμβαίνει δηλαδή εγώ τελικά να έχω χάσει το πόδι μου από καρκίνο και, οσονούπω και τη ζωή μου, επειδή οι γιατροί μαλακίζονται

*************************


(κι όλα αυτά στα τριάντα μου χρόνια , και γνωρίζοντας οτι ο πενήντα και ετών "δόκτωρ" και τα δυο του πόδια έχει για να χαίρεται τη ζωή του και πολύ πολύ μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής από μένα....)

 

# posted by amalia kalyvinou @ 2:55 AM 79 comments   

Saturday, February 25, 2006

 

Οι φιρμες _Τεσσέρης  Ιωάννης

Καθηγητής Νευροχειρουργικής, πρώην διευθυντής της αντίστοιχης κλινικής στον Ερυθρό Σταυρό.
Μου τον συνέστησαν ως "καθηγητή", δηλαδή ως έμπειρο, γνώστη και ικανό. Με τους τίτλους του πείστηκα να τον επισκευθω.
Δυστυχώς όμως, η μόνη του μέριμνα ήταν να με νοσηλεύσει στην (ιδιωτική βέβαια) Γενική Κλινική Αθηνών, στους Αμπελοκήπους, προκειμένου-λέει- να μου κάνει πλήρεις εξετάσεις.
Όταν πήγα να του δείξω τη μαγνητική στο μηρό, που έδειχνε τον όγκο μου, ούτε καν καταδέχτηκε να την κοιτάξει. Γελώντας παρατήρησε οτι μια τέτοια εξέταση εξ αρχής δεν είχε νόημα, αφού το πρόβλημα ξεκινούσε "καταφανώς απ΄ τη μέση" !!!! Μάλιστα είπε οτι, εάν φοιτητής του είχε προτείνει τη συγκεκριμένη εξέταση, θα τον "έκοβε" !!!
Το οτι είναι τόσο άσχετος και άχρηστος ως προς την επιστήμη του, είναι το ένα σκέλος της προσωπικότητάς του---το άλλο είναι η ΑΛΗΤΕΙΑ του:
-Όταν τον ρωτούσα τις επόμενες ημέρες ποιές εξετάσεις ήθελε για να τις κάνω μέσω ΙΚΑ και να τού τις πάω, δεν μού έλεγε, ισχυριζόμενος οτι ήταν απαραίτητη η εισαγωγή μου στην κλινική (του) έστω και για ένα 24 ωρο!
-Μου έλεγε μάλιστα και να βιαστώ γιατί το πόδι μου σύντομα θα κατέληγε στην παράλυση

Να πώς οι ασθενείς "ψαρώνουν" και υποκύπτουν σε φακελάκια και άλλα πολλά
Από τη στιγμή που το κράτος δίνει τον τίτλο του Πανεπιστημιακού καθηγητή (κυρίως) σε τέτοιους....

Ο κύριος Τεσσέρης εξακολουθεί να είναι καθηγητής;

 

# posted by amalia kalyvinou @ 9:50 AM 378 comments   

About Me

Name: amalia kalyvinou

Location: Greece

View my complete profile

Links

·                                 Google News

·                                 Edit-Me

·                                 Edit-Me

archives

·                                 July 2005

·                                 August 2005

·                                 October 2005

·                                 November 2005

·                                 February 2006

·                                 July 2006

·                                 September 2006

·                                 March 2007

·                                 April 2007

·                                 May 2007

Η αποχαιρετιστήρια επιστολή του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

 

 Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

 Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου! αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.  Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. 

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσε με", σε παρακαλώ! Ευχαριστώ! κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρω.

Το ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΜΕΣΑ ΑΠ΄ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ, και  με όλη μου την ΑΓΑΠΗ σε όλους εκείνους, που παλεύουν με ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ! Ακόμη και για το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ! Για τους ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ μας και ιδιαίτερα για τις Ευπαθείς - ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ  ΟΜΑΔΕΣ.

Γνώρισα τά Άτομα με Ιδιαιτερότητες και συγχώρησα τους Ανθρώπους.

Φιλικά

Με Εκτίμηση

Κουνάνης Ελευθέριος Φραγκίσκος

Εκπαιδευτικός – Κοινωνικός Εργάτης.

Επείγον!!  12:38

Δείτε όλοι σήμερα 25 Σεπτεμβρίου τις χημικές ουρές, βγείτε στα παράθυρά σας να δείτε τις γραμμές!!

Μας ψεκάζουν σήμερα - ΤΩΡΑ!!

		Ερώτηση στο Ευρωκοινοβούλιο από τον Erik Meijer Ακούστε αποσπάσματα από την εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σύλλογος Σικυωνίων Πολιτών και ο Σύλλογος Δασκάλων  - Νηπιαγωγών Σικυώνος - Ξυλοκάστρου, την Κυριακή 17 Ιουνίου 2007 και ώρα 7.30 µ.µ. στο Δημαρχείο του Κιάτου. Στην ομιλία  µε θέμα: “Το φαινόμενο των Χημικών Ουρών (CHEMTRAILS) και Η Αλλαγή στο Παγκόσμιο Κλίμα" Ομιλητής ήταν ο ∆ρ. Ν. Κατσαρός - Π. ∆ιευ/ντης ΕΚΕΦΕ ∆ΗΜΟΚΡΙΤΟΥ δείτε περισσότερα >>
Ελλάδα - Κοζάνη 2007

      Η ιστοσελίδα "Ενουρανοίς" παρουσιάζει και αναλύει επίκαιρα θέματα που αφορούν το ατμοσφαιρικό μας περιβάλλον.

      Η ρύπανση της ατμόσφαιρας, η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη και το φαινόμενο του ‘θερμοκηπίου’ έχουν απασχολήσει την επιστημονική και διεθνή κοινότητα εδώ και μερικές δεκαετίες. Ορισμένα μέτρα ήδη ελήφθησαν σε παγκόσμιο επίπεδο (π.χ. συμφωνία Κιότο) και πολλές λύσεις έχουν προταθεί ή ερευνώνται με στόχο την επιβράδυνση του φαινομένου του ‘θερμοκηπίου’. Οι περισσότερες από αυτές τις λύσεις εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στη χρήση ανανεώσιμων φυσικών πηγών ενεργείας (π.χ. ηλιακή, αιολική, υδροηλεκτρική, κ.λ.π.).  Τέτοιες μορφές ενέργειας δεν επιβαρύνουν την γήινη ατμόσφαιρα με τα γνωστά καυσαέρια τα οποία προέρχονται από την χρήση άνθρακα και πετρελαιοειδών καυσίμων.  Τα τελευταία χρόνια επίσης αναπτύσσονται καινούργιες τεχνολογίες που στοχεύουν να αντικαταστήσουν ή να μετριάσουν την χρήση της μηχανής εσωτερικής καύσης στα μέσα μεταφοράς. Γενικότερα, οι οικολογικές επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας και οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των σχετικών προβλημάτων θα αποτελέσουν ένα από τα αντικείμενα μελέτης και έρευνας της παρούσας ιστοσελίδας.

      Όμως, η ιστοσελίδα ‘Ενουρανοίς’ στοχεύει τον κύριο όγκο της ερευνητικής και ενημερωτικής της προσπάθειας στα πιο επίκαιρα και επείγοντα σύγχρονα θέματα που αφορούν το ατμοσφαιρικό μας περιβάλλον. Ειδικότερα, η παρούσα ιστοσελίδα εστιάζει το ενδιαφέρον της στα ακόλουθα θέματα:

• Τεχνητή μεταβολή καιρικών συνθηκών
• Χρήση ‘γεωμηχανικής’ για μετριασμό του φαινομένου του ‘θερμοκηπίου’
• Ευρείας κλίμακας αεροψεκασμοί σε Αμερική, Ευρώπη, Μέση Ανατολή (που δεν αφορούν αγροτικούς ψεκασμούς εντομοκτόνων)
• Πειραματική εφαρμογή νέων στρατιωτικών και άλλων τεχνολογιών που χρησιμοποιούν και επηρεάζουν την ιονόσφαιρα και άλλα στρώματα της ανώτερης ατμόσφαιρας
• Οικολογικές, βιολογικές και γεωφυσικές επιπτώσεις των πειραματισμών στην ανώτερη ατμόσφαιρα, αλλά  και των χαμηλού ύψους ψεκασμών

      "Η γνώση είναι δύναμη" πίστευαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Πρόθεση μας λοιπόν είναι να ενημερώσουμε και να διαφωτίσουμε τους επισκέπτες της ιστοσελίδας μας με υπευθυνότητα, στοιχειοθέτηση, επιστημονική τεκμηρίωση, αλλά και με ρεαλιστική ανάλυση και κριτική σκέψη.

      Σε τακτικά χρονικά διαστήματα θα αξιολογούμε τις διάφορες ερμηνείες και θεωρίες που έχουν διατυπωθεί και διατυπώνονται κατά καιρούς όσον αφορά τα σύγχρονα ατμοσφαιρικά φαινόμενα.

      Ο στόχος μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε ένα σημαντικό αριθμό συμπολιτών μας έτσι ώστε να δραστηριοποιηθούν υπέρ της προστασίας του ατμοσφαιρικού μας περιβάλλοντος και της οικολογικής μας κληρονομιάς.  Η ιστοσελίδα μας θα συνεχίσει να παρέχει τις πιο πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με τα θέματα της ‘γεωμηχανικής’, των αεροψεκασμών και τα πειράματα τύπου HAARP (High-frequency Active Auroral Research Project).  Πλούσιο εκπαιδευτικό, επιστημονικό, και φωτογραφικό υλικό θα είναι πάντα διαθέσιμο στους επισκέπτες της ιστοσελίδας μας. Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail): info@enouranois.gr 

"Αρίσταρχος"    

 Αρχική σελίδα

 

 

 

 

http://www.enouranois.gr/

 

 

\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

 

Επίδραση  ακτινοβολίας κινητής τηλεφωνίας:

ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ – ΕΡΕΥΝΑ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ

 

Ερευνητικό Πρόγραμμα Λουκά Χ. Μαργαρίτη, Καθηγητή Κυτταρικής Βιολογίας και Ραδιοβιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Συνεργάτες: Δρ. Δ. Παναγόπουλος, Δρ. Ι. Π. Τρουγκάκος, Ε. Χαβδούλα, Ε. Πάσιου, 

Α. Βελέντζας, Β. Μπάκου, Α. Σουλάνδρου, Α. Σούρδη, Μ. Τριμανδήλη, Γ. Παπαδήμας

 

«Εργαστήριο Βιοφυσικής Ακτινοβολιών»

Τμήμα Βιολογίας, Τομέας Βιολογίας Κυττάρου & Βιοφυσικής ,

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

 

http://multimedia.biol.uoa.gr , http://kyttariki.biol.uoa.gr

 

Εισαγωγή.

 

Οι βιολογικές επιδράσεις των τεχνητών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, (μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία), είναι ένα θέμα που απασχολεί έντονα την επιστημονική κοινότητα αλλά και το ευρύ κοινό τις τελευταίες δεκαετίες, καθώς συσσωρεύονται ολοένα και περισσότερες ενδείξεις και αποδείξεις για βλαβερές συνέπειες από τη λεγόμενη «ηλεκτρομαγνητική ρύπανση». Αρχικά πιστευόταν ότι υπάρχουν μόνον θερμικές επιδράσεις, δηλαδή αύξηση της θερμοκρασίας των ιστών του σώματος, αλλά πρόσφατα έχει αποδειχθεί ότι οι μη θερμικές επιδράσεις είναι πιο σημαντικές και επάγουν αλλαγές στη λειτουργία των κυττάρων. Στο εγχειρίδιο αυτό, παρουσιάζονται πληροφορίες για τις ιδιότητες των ακτινοβολιών με ιδιαίτερη έμφαση στην κινητή τηλεφωνία. Παρουσιάζονται με μετρήσεις η ένταση της ακτινοβολίας από τις κεραίες βάσης και από τα κινητά τηλέφωνα και δίνονται οδηγίες για ασφαλή χρήση των κινητών τηλεφώνων, καθώς και προτάσεις για την τοποθέτηση των κεραιών βάσης για ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στους κατοίκους. Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται έχουν προκύψει από τις δραστηριότητες της ερευνητικής μας ομάδας. 

 Τι είναι και από πού προέρχονται οι ακτινοβολίες; Η ανάπτυξη της τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών οδήγησε από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα στη δημιουργία των τεχνητών ακτινοβολιών, που περιλαμβάνουν κυρίως ραδιοκύματα με στόχο την ασύρματη επικοινωνία μέχρι την πιο πρόσφατη εξέλιξη της κινητής τηλεφωνίας.

 

 

 

 

Πώς λειτουργεί το σύστημα κινητής τηλεφωνίας;

 

Αυτό στηρίζεται στην ύπαρξη κεραιών-σταθμών βάσης εγκατεστημένων με μορφή κυψέλης (Εικόνα 1). Οι κεραίες βάσης επικοινωνούν μεταξύ τους δημιουργώντας δίκτυο επικοινωνίας, ενώ παράλληλα μπορούν και διαχειρίζονται τις κλήσεις που λαμβάνουν από τα κινητά τηλέφωνα.

 

 

 

Εικόνα 1. Η κατανομή των κεραιών βάσης κινητής τηλεφωνίας πρέπει να έχει τη μορφή κυψέλης για την καλύτερη κατανομή της ακτινοβολίας ώστε να «πιάνουν σήμα» τα κινητά ακόμα και σε δύσκολα σημεία όπως είναι τα πεζοδρόμια, τα λεωφορεία, μέσα στα διαμερίσματα, υπόγεια, κ.λ.π.  Κάθε κεραία εκπέμπει κατευθυνόμενη δέσμη ακτινοβολίας προς άλλο σταθμό-κεραία βάσης (κύριος λοβός εκπομπής), ενώ παράλληλα εκπέμπει και προς τα κάτω πολύ μικρότερη ισχύ (δευτερεύοντες λοβοί εκπομπής)

 

Κατά συνέπεια , απαιτείται ένα δίκτυο κεραιών χαμηλής έντασης (συνήθως 5 έως 40 βαττ), πομπός μαζί με δέκτη υψηλής ευαισθησίας, και ένας φορητός πομποδέκτης δηλαδή το κινητό τηλέφωνο από το οποίο γίνεται η επικοινωνία με άλλο κινητό ή σταθερό τηλέφωνο. Σε κάθε περίπτωση το κινητό τηλέφωνο εκπέμπει ακτινοβολία σε συγκεκριμένη συχνότητα ραδιοκυμάτων (900 εκατ. κύκλους ανά δευτερόλεπτο – vodaphone, Tim, η 1800 εκατ. κύκλους ανά δευτερόλεπτα - Q-telecom, cosmote).

Υπάρχουν πολλά είδη μη ιονίζουσών ακτινοβολιών που «κυκλοφορούν» στους χώρους που ζει και εργάζεται ο άνθρωπος;

 

Βεβαίως υπάρχουν. Εκτός από την ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων που θα αναλύσουμε διεξοδικά παρακάτω, ο άνθρωπος μπορεί να δέχεται ακτινοβολία από διάφορες πηγές ανάλογα με το χώρο που ζει και εργάζεται, όπως: α) Γραμμές μεταφοράς υψηλής τάσης (συνήθως πάνω από 20.000 βολτ) του ηλεκτρικού ρεύματος της Δ.Ε.Η. από το μαγνητικό και ηλεκτρικό πεδίο των 50 κύκλων ανά δευτερόλεπτο, β) Ασύρματα τηλέφωνα που χρησιμοποιούμε σε σπίτια μας, γ) Ασύρματα δίκτυα επικοινωνίας ηλεκτρονικών υπολογιστών, δ) Ασύρματη (τηλεκατεύθυνση) παιχνιδιών όπως αυτοκινήτων, αεροπλάνων και λοιπών, ε) Φούρνοι μικροκυμάτων οικιακής και επαγγελματικής χρήσης, στ) Ακτινοβολία από τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς οι οποίοι συνήθως βρίσκονται σε λόφους (πάρκα κεραιών) γύρω από τα αστικά κέντρα (π.χ. στην Πανεπιστημιούπολη, η ένταση της ακτινοβολίας στον περιβάλλοντα χώρο προς την πλευρά του Υμηττού έχει μετρηθεί να είναι 3 βολτ ανά μέτρο).  

 

Είναι επικίνδυνες οι ακτινοβολίες αυτές, δηλαδή οι μη ιονίζουσες και πώς καθορίζονται τα «όρια ασφαλείας»;

 

Με βάση τα επιστημονικά δεδομένα ο «παγκόσμιος οργανισμός υγείας» έχει προτείνει πριν από επτά χρόνια (το 1998) όρια ασφαλείας τα οποία έχει προτείνει για υιοθέτηση από τις χώρες ανά την υφήλιο και τα οποία για τις συχνότητες της κινητής τηλεφωνίας είναι 0,45 και 0,90 mw/cm²  αντίστοιχα για τους 900 και 1.800 ΜHz ή 33 και 45 βολτ ανά μέτρο. Με βάση αυτά τα όρια, κάθε χώρα μπορεί να διαμορφώσει τα δικά της «όρια ασφαλείας». Υπάρχουν χώρες που ακολουθούν τα όρια, όπως έχουν προταθεί, και άλλες χώρες που εφαρμόζουν πολύ αυστηρότερα όρια. Στην Ελλάδα, με την κοινή υπουργική απόφαση του 2000 έχουν θεσπισθεί όρια κατά 20% αυστηρότερα από τα προταθέντα.. Με βάση τα όρια αυτά γίνεται (συνήθως) η τοποθέτηση των κεραιών βάσης.

 

 

Ποια είναι η αλήθεια για τις κεραίες βάσης;

l       Η κινητή τηλεφωνία έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας.

l       τις περισσότερες φορές είναι αναντικατάστατο «εργαλείο» επαγγελματικών, κοινωνικών και οικογενειακών υποχρεώσεων

l       Για να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται πυκνή (αλλά όχι αναγκαστικά μεγάλης ισχύος) κάλυψη ακτινοβολίας.

l       Το μεγαλύτερο πρόβλημα υπάρχει στα μεγάλα και πυκνοδομημένα αστικά κέντρα. Σε μικρές πόλεις και αραιοκατοικημένες περιοχές δεν υφίσταται πρόβλημα

l       Ο κάθε κάτοικος έχει το δικαίωμα να μην επιβαρύνεται ούτε με 1 βολτ/μέτρο ακτινοβολίας στο χώρο που ζει και εργάζεται (εξαιρούνται οι επαγγελματικά εκτιθέμενοι) και όχι με 33 ή 45 βολτ/μέτρο που ορίζουν τα Ελληνικά «όρια ασφαλείας».

l       Δεν είναι πολλοί, αριθμητικά, οι κάτοικοι που εκτίθενται σε επίπεδα ακτινοβολίας μεγαλύτερα από τα αυστηρότερα και πραγματικά όρια ασφαλείας που ισχύουν σε αρκετές χώρες. Όμως ο αριθμός δεν πρέπει να έχει καμία σημασία για ένα κράτος που σέβεται τους πολίτες του.

 

 

Είναι πράγματι ασφαλής η έκθεση του πληθυσμού σε εντάσεις εντός των «ορίων ασφαλείας»;

 

Αν η  απάντηση ήταν ναι, τότε όλες οι χώρες θα είχαν υιοθετήσει τα «όρια ασφαλείας» και θα είχε σταματήσει κάθε έρευνα. Αν η απάντηση ήταν όχι, τότε όλες οι χώρες  θα είχαν θεσπίσει πολύ αυστηρά όρια μέχρι να διαλευκανθεί το όλο ζήτημα επιστημονικά. Η επιστημονική κοινότητα (με επιδημιολογικές μελέτες, μελέτες σε κύτταρα και πειραματόζωα), είναι διχασμένη ως προς την επικινδυνότητα και αυτό γιατί οι μισές έρευνες δείχνουν επικινδυνότητα, ενώ οι άλλες μισές δεν δείχνουν κάτι τέτοιο. Η δική μας ερευνητική ομάδα, συντάσσεται μαζί με τους επιστήμονες εκείνους που υποστηρίζουν ότι τα προταθέντα από το 1998 όρια ασφαλείας δεν παρέχουν ασφάλεια από τις ακτινοβολίες της κινητής τηλεφωνίας (και όχι μόνο) στην υγεία του ανθρώπου.  Τη θέση μας αυτή στηρίζουμε στα ακόλουθα:

                Πρώτον: Η συγκεκριμένη μη ιονίζουσα ακτινοβολία είναι τεχνητή και δεν υπήρχε κατά τη διάρκεια της εξέλιξης των ειδών στον πλανήτη μας. Κατά συνέπεια οι οργανισμοί δεν είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν κάποιο μηχανισμό άμυνας όπως π.χ. έχει συμβεί με την υπεριώδη ακτινοβολία (η οποία προέρχεται από τον ήλιο) όπου η σύνθεση μελανίνης από τα κύτταρα της επιδερμίδας προστατεύει στη συνέχεια από τη διείσδυσή της στα βαθύτερα στρώματα όπου και θα ήταν επικίνδυνη.

            Δεύτερον: Τα προταθέντα από τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας «όρια ασφαλείας», έχουν καθορισθεί  με κριτήρια την αύξηση της θερμοκρασίας των κυττάρων που δέχονται την ακτινοβολία. Αυτή λέγεται και θερμική επίδραση. Σταδιακά όμως, οι πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει πως οι μη θερμικές επιπτώσεις, δηλαδή αυτές που προκαλούνται από ένταση της ακτινοβολίας κάτω από τα «όρια ασφαλείας», είναι πολύ σοβαρές. Αν και, τέτοιες επιπτώσεις στον άνθρωπο είναι πολύ δύσκολο να αποδειχθούν, εντούτοις μελέτες επιδημιολογικές και πειραματικές σε κύτταρα και σε πειραματόζωα συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η ένταση της ακτινοβολίας κινητής τηλεφωνίας κάτω από ο τα όρια ασφαλείας, προερχόμενες είτε από κεραίες βάσης είτε από τη χρήση των κινητών τηλεφώνων είναι επιβλαβής, με συμπτώματα όπως: πονοκέφαλοι,  κόπωση, προσωρινή απώλεια μνήμης, κ.λπ. μέχρι και καλοήθη καρκίνο του ακουστικού νεύρου (σε χρήστες κινητών τηλεφώνων με παρατεταμένη χρήση). Ειδικά για τις γραμμές μεταφοράς υψηλής τάσης έχει παρατηρηθεί πώς σε κοντινή απόσταση προκαλείται παιδική λευχαιμία και πάλι σε ένταση πεδίου κάτω από τα όρια ασφαλείας.

Τρίτον: Πειράματα σε πειραματόζωα (ποντίκια, έντομα κ.λπ.) και σε κυτταροκαλλιέργειες που έχουν πραγματοποιηθεί και από τη δική μας ερευνητική ομάδα  έχουν δείξει αλλαγές συμπεριφοράς, μορφολογικές αλλοιώσεις του εγκεφάλου, μείωση γονιμότητας, κ.λπ.). μέχρι και θραύση του μορίου του DNA (δημοσίευση Μάιος 2005).

Τέταρτον: Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας σε διεθνές συνέδριο που πραγματοποίησε για τις επιπτώσεις των μη ιονιζουσών ακτινοβολιών, στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 2004, διαπίστωσε πως το ζήτημα της επικινδυνότητας χρήζει περαιτέρω έρευνας και καλό θα ήταν να συνεργαστούν επιστήμονες από διάφορες χώρες στις οποίες και ισχύουν διαφορετικά όρια ασφαλείας.

 

 

Άρα, τι τελικά πρέπει να γίνει ώστε ο πληθυσμός να είναι ασφαλής από τη χρήση της κινητής τηλεφωνίας;

 

Α) Τοποθέτηση κεραιών βάσης.

 

Τη στιγμή που, [έστω και αν είναι αμφιλεγόμενες], υπάρχουν επιπτώσεις στην υγεία, η πρότασή μας είναι ότι «θα πρέπει οι κεραίες βάσης να τοποθετούνται έτσι ώστε η ένταση της ακτινοβολίας σε χώρους ανθρώπινης δραστηριότητας (ταράτσες, μπαλκόνια, εσωτερικό οικίας, κ.λπ.) μετά την τοποθέτηση και λειτουργία της κεραίας στη μέγιστη λειτουργική ισχύ της, να είναι πρακτικά ίδια όπως ήταν και πριν εγκατασταθεί η κεραία». Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί σε σχολεία και παιδικούς σταθμούς όπου εκεί πρέπει να ισχύει η μηδενική ισχύς ακτινοβολίας όσο είναι εφικτό, από οποιαδήποτε πηγή. Είναι βέβαια γνωστό ότι μικρό τμήμα του πληθυσμού υπάγεται στην κατηγορία έκθεσης ακτινοβολίας από κεραίες βάσης, αλλά η πολιτεία έχει χρέος να τους προφυλάξει από ενδεχόμενους κινδύνους στην υγεία τους ενσωματώνοντας σχετική διάταξη στο σχέδιο νόμου «περί τηλεπικοινωνιών» που ψηφίστηκε  από τη Βουλή των Ελλήνων.τον Ιανουάριο του 2006.

Το πώς θα πραγματοποιηθεί αυτό είναι θέμα των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας που θα πρέπει να επωμισθούν το οποιοδήποτε οικονομικό κόστος, π.χ. εγκαθιστώντας κεραίες μεγαλύτερες ισχύος σε λόφους (εφόσον στην περιοχή δεν υπάρχει πρόσβαση από το κοινό) και κεραίες οι αναμεταδότες χαμηλής ισχύος μέσα στην πόλη, ακόμα ίσως και στις κολόνες φωτισμού των μεγάλων λεωφόρων όπου δεν υπάρχει πάντα μόνιμη διαμονή ανθρώπων. Δεν υποβαθμίζουμε φυσικά με τις προτάσεις μας αυτές το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου αλλά και στις περιπτώσεις όπου έχουν σωθεί ανθρώπινες ζωές. Θεωρούμε όμως ότι πρέπει και μπορεί να υπάρξει μέριμνα για την ασφάλεια της υγείας όσων διαμένουν σχετικά κοντά σε κεραίες βάσης.

 

 

Οι επιπτώσεις στην υγεία απο τις κεραίες βάσης κινητής τηλεφωνίας εξαρτώνται:

l            Από την απόσταση (σε οριζόντιο σχετικά επίπεδο) του χώρου διαβίωσης από την κεραία l            Από τον προσανατολισμό της κεραίας (δηλαδή εάν εκπέμπει προς την κατεύθυνση του χώρου διαβίωσης) l            Από την ένταση της ακτινοβολίας όπως μπορεί να μετρηθεί ως μέση τιμή l            Από την ηλικία του εκτιθέμενου και την κατάσταση της υγείας του l            Από τη διάρκεια έκθεσης (δηλαδή ώρες διαβίωσης ανά ημέρα στον συγκεκριμένο χώρο)

 

 

 

Πρόταση για τις κεραίες βάσης

 

 

l             Προϋπόθεση: η ένταση ακτινοβολίας που προκύπτει μετά την εγκατάσταση κάθε κεραίας, να είναι ίδια με εκείνη που ήταν πριν την εγκατάσταση, στους γύρω χώρους (μπαλκόνια, ταράτσες, εσωτερικό οικιών) όπου υπάρχει ή προβλέπεται να υπάρξει στο άμεσο μέλλον ανθρώπινη δραστηριότητα.

l             Οι εταιρίες θα πρέπει να αναλάβουν το όποιο οικονομικό κόστος για την εξεύρεση λύσεων, π.χ. με αναμεταδότες χαμηλής ισχύος, κ.λ.π.

l             Να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους χώρους εκπαιδευτικής δραστηριότητας (σχολεία, παιδικοί σταθμοί κ.λ.π.)

l             Να υπάρχει διαθέσιμος στον καθένα, κατάλογος με τη θέση και την ισχύ κάθε κεραίας

l             Να θεσμοθετηθεί ανεξάρτητη αρχή ελέγχου – μετρήσεων που σε ανύποπτο χρόνο θα εκτελούν μετρήσεις στις γειτονικές των κεραιών περιοχές

l             Στο νέο νόμο θα έπρεπε να είχε γίνει μέριμνα για τα παραπάνω. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Απλά ορίστηκε «απόσταση ασφαλείας» εγκατάστασης κεραιών (300 μέτρα) απο σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, νοσοκομεία, γηροκομεία και ψηφίστηκε μείωση της «επιτρεπόμενης πυκνότητας ισχύος κατά 10% απο οτι ίσχυε μέχρι σήμερα. Τονίζεται όμως πως σε αρκετές χώρες ισχύουν πολύ πιο αυστηρά «όρια ασφαλείας».

 

 

 

Περισσότερες πληροφορίες για τα παραπάνω στις ιστοσελίδες μας

http://multimedia.biol.uoa.gr, http://kyttariki.biol.uoa.gr

 

 

ΜΕ ΑΠΕΙΡΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΡΑΦΟΝΤΑ

Κουνάνης Ελευθέριος Φραγκίσκος

Μέλος της Παναττικής Επιτροπής κατά της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας.

Εκπαιδευτικός, Μέλος και Σύμβουλος για τις ευπαθείς ομάδες & τά ΑμεΑ,

Του Πανελλαδικού Συνδέσμου συνανθρώπων μας με κινητικά προβλήματα.

Ιδρυτής & υπεύθυνος της Εθελοντικής ομάδας Γαλατσίου & κέντρων - ΑμεΑ

και ευπαθών ομάδων στη Ελλάδα.

Μέλος τών Επιτροπών κατά των κεραιών του ΘΑΝΑΤΟΥ(Ηλεκτρομαγνητισμός)

και  Υπέρ της  Ανθρωπιστικής βοήθειας στο Γαλάτσι.

http://users.otenet.gr/~fracisko/

www.pasipka.gr/

 

 

 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΟΥΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΓΙΑ ΤΑ Α.με.Α & ΤΙΣ ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ
ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ:1648/86 – 2623/99
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΚΑΛΑΜΩΝ 36. 11147 - ΓΑΛΑΤΣΙ ΑΘΗΝΑ. ΤΗΛ: (210) 2923785 - 6977.650564
Email: fracisko@otenet.gr & Sait = http://users.otenet.gr/~fracisko/

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΕΣ,

Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ. ΑΠΟ 02/10/07 ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ & ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ, ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 6/10/07. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ  ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΠΑΦΕΣ, ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ! 3 ΧΩΡΟΥΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΝΑ  ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΙΔΗ ΠΟΥ ΜΑΖΕΨΑΜΕ.

 1) ΣΕ 40 ΣΥΝΔΗΜΟΤΕΣ ΜΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ - ΑΔΥΝΑΜΟΥΣ.

 2) ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ-ΣΙΤΙΣΗΣ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ ‘ ΣΠΙΤΙ - ΓΑΛΗΝΗΣ ‘ (ΠΑΡΕΛΑΒΕ Η Κ. ΠΟΠΗ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ).

(ΕΔΩ ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΟΥΜΕ  ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ !! ΤΟ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΠΑΤΕΡΑ ΚΩΝ/ΝΟ ΓΚΙΚΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ - ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ - 7/10/07 - ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΑΚΡΙΝΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ! ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕ ΜΑΣ ΠΑΤΕΡΑ.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ 20 ΧΡΟΝΙΑ! ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΑΛΗΝΗΣ, ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.

ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ).

3) ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟΡΩΝ  ΚΑΙ ΑΣΤΕΓΩΝ, ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ  -  ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ (ΑΓ. ΕΥΘΥΜΙΟΣ) - (ΠΑΡΕΛΑΒΕ Ο Κ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ - ΦΑΝΗΣ)

ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ:

Ο ΣΥΛ. ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΩΝ ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΣΙ ( ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Κ. ΤΟΥΝΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ), Ο Α/ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟ. ΑΡΦΑΡΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ, Κ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΑΝΤΩΝ. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΝEAΣ – ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ(ΜΕ ΣΥΝΟΔΟ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΤΗΝ

 Κ. ΚΑΖΑΓΛΗ). TO 3ο ΣΩΜΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ, Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ, Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ. ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΩΝ -  ΓΥΝΑΙΚΩΝ, ΝΕΑΣ -  ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ.

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ Κ. ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ. Ο ‘ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ‘ ΠΑΣ-ΓΑΛΑΤΣΙ, ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ – ΠΡΑΣΙΝΟΙ.

ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ & ΒΕΡΟΠΟΥΛΟΣ.

 

ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ : ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥΝΤΑ, ΣΩΤΗΡΙΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΑΡΓΥΡΟΥΛΑΣ & ΚΩΝ. ΖΗΣΙΜΟΥ, ΓΚΟΤΣΗ, ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΑΝΟΥ,

ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΥ, ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΤΑΜΑΤΙΝΑΣ ΚΟΥΝΑΝΗ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΠΟΥΛΑΚΗ, ΚΩΤΗ – ΑΓΓΟΥΡΙΑ,  ΤΟ  ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ - ‘ΧΑΡΑ’ ΝΤΙΜΠΕΛΟ (ΑΓ. ΓΛΥΚΕΡΙΑΣ ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΣΙ) ΚΑΙ ΤΟ  ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ, ΑΡΤΟΥ ΑΦΩΝ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗ(ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΣΙ).

ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ  ΚΑΤΟΙΚΟΙ, ΑΠ΄ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ.

ΜΕ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠ΄ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΕΡΙΖΙ ΣΤΗΡΙΞΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ:

1) Η ΤΟΠΙΚΗ ΕΓΚΡΙΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ ‘ ΓΡΑΜΜΗ ’

2) ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ - Gmagazine

3)TO INTERNET: www.e-galatsi.gr

4) Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΚΟΙΝΩΝΩΝΙΝΗΣ - ΑΛΛΗΛΕΓΚΥΗΣ  ΄ΕΡΓΟ ΠΟΛΙΤΩΝ ΄ 

5) ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ - ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ κ. ΒΛΑΣΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ & ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΥΡΟΣ (Βackbone – ΑΓ. ΓΛΥΚΕΡΙΑΣ) (ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ)

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΗΚΑΝ : ΓΑΛΑΤΑ, ΝΕΡΑ, ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ, ΖΑΧΑΡΗ, ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ, ΡΥΖΙ, ΦΑΣΟΛΙΑ, ΦΑΚΕΣ, ΜΠΙΣΚΟΤΑ, ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ ΦΡΟΥΤΩΝ, ΝΤΟΜΑΤΟΠΟΛΤΟΣ, ΑΛΑΤΙ, ΞΥΔΙ Κ.Λ.Π. ΒΑΡΟΥΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 700 ΚΙΛΩΝ. ΤΕΛΟΣ ΡΟΥΧΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ.

ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ, ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ, ΤΣΑΝΤΕΣ, ΣΧΟΛΙΚΑ, ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ & ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΕΙΔΗ ( ΚΑΘΑΡΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΣΕ ΚΟΥΤΕΣ )&( ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΑΚΟΥΛΕΣ )ΒΑΡΟΥΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 5 ΤΟΝΟΥΣ.

ΜΕ ΤΙΜΗ
ΚΟΥΝΑΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ - ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ - ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ, ΑμεΑ.
ΥΠΕΥΘ: ΟΜΑΔΑΣ ΚΟΙΝΩΝ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΑ, ΚΑΝΑΜΕ ΤΟ ΑΜΠΑΛΑΡΙΣΜΑ & ΤΗ ΦΟΡΤΩΣΗ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ.
1. ΧΑΤΖΗΣ - ΝΙΚΟΣ
2. ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ - ΑΝΤΩΝΗΣ
3. ΠΟΥΛΑΚΗ - ΑΓΓΕΛΑ
4. ΚΟΥΝΑΝΗΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ
5. ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ
6. ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ
7. ΚΩΝΣΤΑ ΦΩΤΕΙΝΗ
8. ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
9. ΤΟΥΝΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
10. Π0ΥΛΑΚΗ ΜΑΙΡΗ
11. ΑΦΟΙ - ΤΟΥΝΤΑ – ΣΩΤΗΡΗΣ & ΓΕΩΡΓΙΟΣ
12. ΑΦΟΙ – ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗ
13. ΟΙΚΟΓ: ΣΟΥΛΗ & ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ14. ΟΙΚΟΓ: ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
15. ΟΙΚΟΓ: ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΤΑΒΟΥΚΑ & ΤΕΚΝΩΝ
16. ΟΙΚΟΓ: ΧΡΗΣΤΟΥ & ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΡΙΖΟΥ
17. ΟΙΚΟΓ: ΔΗΜΗΤΡΗ & ΤΖΙΝΑΣ ΚΑΜΠΕΡΗ

ΑΠΕΙΡΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ

  Κορνήλιος Καστοριάδης
Η επαναστατική δύναμη της Οικολογίας[1]


Μια συνέντευξη με τον Κορνήλιο Καστοριάδη (1993)


[Η συνέντευξη αυτή δόθηκε το 1993 στο γαλλικό περιοδικό «Πράσινος Πλανήτης» και από μας βρέθηκε στον τόμο «The Rising Tide of Insignificancy» του Κορνήλιου Καστοριάδη που δημοσιεύεται στη σελίδα www.notbored.org .

Μεταφράστηκε από τα αγγλικά από το «Terminal 119 – για την κοινωνική και ατομική αυτονομία» στα τέλη Μαρτίου του 2006 (www.terminal119.gr ).

Όλες οι υποσημειώσεις ανήκουν στον ανώνυμο μεταφραστή που απέδωσε το κείμενο στα αγγλικά και μεταφράζονται αυτούσιες. Η πρώτη εμφάνισή της συνέντευξης στα ελληνικά, με τίτλο «Η παγκόσμια ανισορροπία και η επαναστατική δύναμη της οικολογίας», έγινε το 1993 από τον Κ. Σπαντιδάκη για το «Κοινωνία και Φύση» (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος)]

Pascale Egre : Τι είναι για σας η Οικολογία;

Κορνήλιος Καστοριάδης: Η οικολογία αποτελεί την κατανόηση του βασικού γεγονότος ότι η κοινωνική ζωή δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη με ένα κεντρικό τρόπο το περιβάλλον μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται αυτή η κοινωνική ζωή. Όλως περιέργως, αυτή η κατανόηση μοιάζει να έχει υπάρξει σε μεγαλύτερο βαθμό προηγουμένως, σε άγριες ή παραδοσιακές κοινωνίες. Ακόμη και μια γενιά πριν, στην Ελλάδα, πήρχαν αγρότες που ανακύκλωναν σχεδόν τα πάντα. Στη Γαλλία, η διατήρηση των ρέοντων υδάτων, των δασών και πάει λέγοντας έχει αποτελέσει ένα ανανεούμενο ενδιαφέρον για αιώνες. Χωρίς καμιά «επιστημονική γνώση», οι άνθρωποι είχαν μια απλοϊκή αλλά σαφή επίγνωση της ζωτικής τους εξάρτησης από το περιβάλλον [δες επίσης και την ταινία (του Akira Kurosawa) Dersu Uzala]. Αυτό άλλαξε ριζικά με τον καπιταλισμό και τη σύγχρονη τεχνοκρατία[2], που είναι βασισμένα στην αέναη και ραγδαία αύξηση της παραγωγής και της κατανάλωσης και τα οποία συνεπάγονται ήδη κάποια προφανή σήμερα καταστροφικά αποτελέσματα για την οικόσφαιρα της Γης. Αν σας φαίνονται βαρετές οι επιστημονικές συζητήσεις, απλώς ρίξτε μια ματιά στις παραλίες ή στον αέρα των μεγαλουπόλεων. Οπότε, δεν μπορούμε πλέον να πιστεύουμε σε μια πολιτική, που να αξίζει το όνομά της, από την οποία θα έλλειπε ένα σοβαρό ενδιαφέρον για την οικολογία

P.E.: Μπορεί η οικολογία να γίνει επιστημονική;

Κ.Κ.: Η οικολογία είναι βασικά πολιτική. Δεν είναι «επιστημονική». Η επιστήμη είναι ανίκανη, ως επιστήμη, να θέσει τα όρια ή τους σκοπούς της nalités]. Αν η επιστήμη ερωτηθεί για το πιο ικανό ή το πιο οικονομικό μέσο εξολόθρευσης του πληθυσμού της Γης, είναι ικανή (θα έπρεπε να είναι ικανή!) να σας παράσχει μια επιστημονική απάντηση.

Ως επιστήμη, δεν έχει απολύτως τίποτα να πει σε σχέση με το αν αυτό το σχέδιο είναι «καλό» ή «κακό». Κάποιος μπορεί, κάποιος πρέπει, σίγουρα, να θέσει σε κίνηση τις πηγές της επιστημονικής έρευνας για να εξερευνήσει τον αντίκτυπο που μια τέτοια και μια τέτοια ενέργεια, εντός της σφαίρας της παραγωγής, μπορούν να έχουν πάνω στο περιβάλλον ή, κάποιες φορές, το μέσο αποφυγής κάποιου ανεπιθύμητου παράπλευρου αποτελέσματος. Σε τελευταία ανάλυση, όμως, η απάντηση μπορεί να είναι μόνο πολιτική.

Το να πούμε, όπως λέχθηκε απ’ όσους υπέγραψαν την «Έκκληση της
Χαϊλδεβέργης» (την οποία, από την πλευρά μου, μάλλον θα ονόμαζα Έκκληση της
Νυρεμβέργης), ότι η επιστήμη και μόνο η επιστήμη μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα, είναι αποκαρδιωτικό. Ερχόμενη από τόσο πολλούς κατόχους του βραβείου Νόμπελ, εκφράζει μια βασική αγραμματοσύνη, μια αποτυχία να στοχαστούν πάνω στην ίδια τους τη δραστηριότητα, και την πλήρη ιστορική αμνησία[3].

Δηλώσεις σαν κι αυτήν γίνονται όταν, όπως και λίγα χρόνια πριν, οι βασικοί εφευρέτες και κατασκευαστές των πυρηνικών βομβών διακήρυσσαν δημοσίως μια βαθειά μεταμέλεια, χτυπώντας τα στήθη τους, φωνάζοντας για την ενοχή τους κοκ. Μπορώ να αναφέρω τους Οπενχάϊμερ και Ζαχάροφ, για να μην πούμε άλλους. Είναι ακριβώς η ανάπτυξη της τεχνοεπιστήμης και το γεγονός ότι οι επιστήμονες δεν είχαν ποτέ, και δε θα έχουν ποτέ, οτιδήποτε να πούνε σε σχέση με τη χρήση της ή ακόμη και τον καπιταλιστικό της προσανατολισμό που δημιούργησε το περιβαλλοντικό πρόβλημα και την παρούσα βαρύτητα του προβλήματος. Και αυτό που
παρατηρούμε σήμερα είναι το τεράστιο περιθώριο της αβεβαιότητας που περιέχεται στα στοιχεία και τις εξελικτικές προοπτικές για το περιβάλλον της Γης. Αυτό το περιθώριο, προφανώς, έχει δύο πλευρές. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι οι πιο σκοτεινές προοπτικές είναι και οι πιο πιθανές.

Το αληθινό ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι αυτό αλλά η πλήρης εξαφάνιση της σωφροσύνης, της φ ρ ο ν ή σ ε ω ς. Δεδομένου ότι κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα οδηγήσει ή όχι σε μια άνοδο της στάθμης της θάλασσας, ούτε και πόσα χρόνια θα πάρει μέχρι η τρύπα του όζοντος να καλύψει όλη την ατμόσφαιρα, η μόνη συμπεριφορά που μπορούμε να υιοθετήσουμε είναι αυτή του diligens pater familias, του ευσυνείδητου ή συνεπούς πατέρα της οικογένειας που λέει στον εαυτό του «Αφού το ρίσκο είναι τεράστιο και ακόμη και οι πιθανότητες είναι αβέβαιες, θα προχωρήσω με τη μεγαλύτερη επιφύλαξη [σωφροσύνη] και όχι σα να ήταν όλο το ζήτημα επουσιώδες».

Τώρα, αυτού που γινόμαστε μάρτυρες προς το παρόν, για παράδειγμα κατά τη
διάρκεια του Καρναβαλιού του Ρίο (που του έχει δοθεί η ταμπέλα της «Διάσκεψης»), είναι η πλήρης ανευθυνότητα. Αυτή η πλήρης ανευθυνότητα μπορεί να ιδωθεί στην αποφασιστικότητα του Προέδρου George Herbert Walker Bush και των φιλελεύθερων {με την ευρωκεντρική έννοια των συντηρητικών οπαδών της «ελεύθερης αγοράς»}, οι οποίοι επικαλούνται ακριβώς την αντίθετη πλευρά του επιχειρήματος της αβεβαιότητας (καθώς τίποτα δεν έχει «αποδειχθεί», ας συνεχίσουμε όπως και πριν . . . ). Μπορεί να ιδωθεί στην τερατώδη συμμαχία μεταξύ των δεξιών Αμερικάνων Προτεσταντών και της Καθολικής Εκκλησίας να εναντιωθούν σε οποιαδήποτε βοήθεια ελέγχου των γεννήσεων στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, όταν η σύνδεση ανάμεσα στη δημογραφική έκρηξη και τα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι έκδηλη. Την ίδια στιγμή — το μέγεθος της υποκρισίας
— κάποιοι ισχυρίζονται ότι ενδιαφέρονται για το βιοτικό επίπεδο αυτών των πληθυσμών.

Για να βελτιώσει όμως κάποιος το βιοτικό επίπεδο εκεί θα έπρεπε να επιταχύνει την καταστροφική παραγωγή και κατανάλωση των μη ανανεώσιμων πηγών.

P.E.: Κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Ρίο, δύο συμβάσεις, με κάποια ιστορική σημασία το καθένα υιοθετήθηκαν: η σύμβαση για την κλιματική αλλαγή και η άλλη για τη βιο-ποικιλότητα. Αποτελούν κι αυτές κομμάτι του «Καρναβαλιού»;

Κ.Κ.: Ναι, καθώς δεν προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα και δε συνοδεύονται από
συγκεκριμένες κυρώσεις. Είναι οι τιμές που αποδίδει το Κακό στην Αρετή. Και μια λέξη για τη βιο-ποικιλότητα. Κάποιος/-α θα έπρεπε να θυμάται ότι από όσους υπέγραψαν την Έκκληση της Νυρεμβέργης κανείς δεν ξέρει πόσα ζωντανά είδη μπορούν να βρεθούν σήμερα στη Γη. Οι υπολογισμοί γίνονται μέσα στην κλίμακα των 10 και των 30 εκατομμυρίων ειδών, αλλά ακόμη και η κλίμακα των 100 εκατομμυρίων έχει τεθεί στο τραπέζι. Τώρα, από αυτά τα είδη, γνωρίζουμε μόνο ένα μέσο ποσοστό. Αυτό που γνωρίζουμε, ωστόσο, με σχετική βεβαιότητα είναι ο αριθμός των ζωντανών ειδών που εξαφανίζονται κάθε χρόνο, συγκεκριμένα μέσω της καταστροφής των τροπικών δασών.

Σήμερα, ο E. O. Wilson υπολογίζει ότι, τα επόμενα τριάντα χρόνια, θα έχουμε
εξολοθρεύσει περίπου το 20% των υπαρχόντων ειδών — ή, για να χρησιμοποιήσουμε το χαμηλότερο συνολικό υπολογισμό, γύρω στα 70,000 είδη το χρόνο, διακόσια είδη την ημέρα! Ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άλλη σκέψη, η καταστροφή ενός μόνο είδους μπορεί να οδηγήσει στην κατάρρευση της ισορροπίας, συνεπώς την καταστροφή, ενός ολόκληρου οικό-τοπου[4].

P.E.: Διαβάζοντας κάποια από τα άρθρα σας, κάποιος θα μπορούσε να έχει την εντύπωση ότι η οικολογία αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου που καλύπτει μια επανα-διαπραγμάτευση όχι μόνο της επιστήμης αλλά και του οικονομικού-πολιτικού συστήματος. Είστε ένας επαναστάτης;

Κ.Κ.: Η επανάσταση δε σημαίνει χείμαρρους αίματος, την κατάληψη των Χειμερινών
Ανακτόρων κοκ. Η επανάσταση σημαίνει τον ριζικό μετασχηματισμό των θεσμών της
κοινωνίας. Με αυτή την έννοια, φυσικά είμαι επαναστάτης. Αλλά για να υπάρξει μια επανάσταση με αυτή την έννοια, προφανείς αλλαγές πρέπει να λάβουν χώρα στην ψυχο-κοινωνική οργάνωση του δυτικού ανθρώπου, στη στάση που έχει για τη ζωή, εν συντομία, στο φαντασιακό του. Η ιδέα ότι ο μόνος σκοπός στη ζωή μας είναι να παράγουμε και να καταναλώνουμε περισσότερο — μια ιδέα που είναι και παράλογη και εξευτελιστική — πρέπει να εγκαταλειφθεί. Το καπιταλιστικό φαντασιακό της ψευτο-ορθολογικής ψευδο-κυριαρχίας, της άνευ ορίων επέκτασης, πρέπει να εγκαταλειφθεί.

Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει μόνο από όλους τους άνδρες και τις γυναίκες. Ένα άτομο, ή μια οργάνωση μόνο, μπορούν – στην καλύτερη περίπτωση – να προετοιμάσουν, να ασκήσουν κριτική, να διεγείρουν, να σκιαγραφήσουν πιθανές κατευθύνσεις.

P.E.: Ποιο παραλληλισμό θα μπορούσαμε να κάνουμε ανάμεσα στην υποχώρηση του
μαρξισμού και στη ραγδαία ανάπτυξη της πολιτικής οικολογίας;

Κ.Κ.: Η σχέση τους είναι προφανώς περίπλοκη. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει κανείς να παρατηρήσει ότι ο Μαρξ μετέχει πλήρως του καπιταλιστικού φαντασιακού: σύμφωνα με αυτόν, όπως και με την κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής του, τα πάντα εξαρτώνται από την αύξηση των παραγωγικών δυνάμεων. Όταν η παραγωγή φθάνει σε ένα αρκετά υψηλό επίπεδο είναι κανείς σε θέση να μιλήσει για μια αληθινά ελεύθερη κοινωνία, για μια κοινωνία ισότητας και πάει λέγοντας. Δεν βρίσκει κανείς στον Μαρξ καμία κριτική της καπιταλιστικής τεχνικής, είτε όσον αφορά την μέθοδο παραγωγής είτε όσον αφορά τον
τύπο και τη φύση των προϊόντων που παράγονται. Για αυτόν, η καπιταλιστική τεχνική και τα προϊόντα της αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας της ανθρώπινης προόδου. Ούτε ασκεί κριτική στην εργασιακή διαδικασία του εργοστασίου. Επικρίνει, βεβαίως, μερικά «υπερβολικά» στοιχεία αλλά, υπό αυτήν τη μορφή, αυτή η οργάνωση φαίνεται για αυτόν να αποτελεί μια πραγμάτωση της ορθολογικότητας, χωρίς την προσθήκη εισαγωγικών. Το βασικό κομμάτι της κριτικής του έχει να κάνει με την χρήση αυτής της τεχνικής και αυτής της οργάνωσης: πως, δηλαδή, από αυτές επωφελείται μόνο το κεφάλαιο και όχι η ανθρωπότητα ως σύνολο. Δεν εντοπίζει την ανάγκη να γίνει μια
εσωτερική κριτική στην τεχνική και την οργάνωση της καπιταλιστικής παραγωγής.
Το ότι ο Μαρξ «ξεχνάει» αυτά τα πράγματα είναι περίεργο, λόγω του ότι στην
εποχή του αυτή η σκέψη απασχολεί πολλούς συγγραφείς. Ας θυμηθούμε, για να
αναφερθούμε σε ένα γνωστό παράδειγμα, τους ¶θλιους του Βικτόρ Ουγκό. Όταν, με σκοπό να σώσει τον Μάριο, ο Γιάννης Αγιάννης τον κουβαλάει μέσα από τους υπονόμους του Παρισιού, ο Ουγκό παραδίδεται σε μία από τις πολυαγαπημένες
παρεκβάσεις του. Βασισμένος, χωρίς αμφιβολία, στους υπολογισμούς των μεγάλων
χημικών της εποχής, πιθανόν του Justus Liebig, λέει πως από το Παρίσι καταλήγει στην θάλασσα κάθε χρόνο, μέσω των υπονόμων του, χρηματικό ποσό ίσο με 500 εκατομμύρια χρυσά φράγκα. Αυτό το αντιπαραβάλλει στη συμπεριφορά των κινέζων αγροτών, οι οποίοι λιπαίνουν το χώμα με τα δικά τους περιττώματα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μας λέει ουσιαστικά ότι το έδαφος της Κίνας είναι τόσο εύφορο όσο ήταν και την πρώτη μέρα της Δημιουργίας. Γνωρίζει πως οι παραδοσιακές οικονομίες ήταν οικονομίες ανακύκλωσης, ενώ η σημερινή είναι μια οικονομία σπατάλης.

Ο Μαρξ όλα αυτά τα παραβλέπει ή τα περιθωριοποιεί. Και αυτό επρόκειτο να
παραμείνει, μέχρι το τέλος, η τοποθέτηση του μαρξιστικού κινήματος. Αρχίζοντας από το τέλος της δεκαετίας του 50’, αρκετοί παράγοντες θα ενώνονταν προκειμένου να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Καταρχάς, μετά το εικοστό συνέδριο του ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος, την ουγγρική επανάσταση το ίδιο έτος (1956), την Πολωνία, την Πράγα και πάει λέγοντας, η μαρξιστική ιδεολογία χάνει την γοητεία της. Κατόπιν άρχισε η κριτική της καπιταλιστικής τεχνικής. Σε αυτό αναφέρομαι σε ένα από τα κείμενά μου του 1957, «Το περιεχόμενο του Σοσιαλισμού»[5], όπου ανέπτυξα μια εκ βάθρων κριτική στον Μαρξ, για
το ότι παραμελεί εντελώς την κριτική στην καπιταλιστική τεχνολογία, ειδικότερα σε ότι αφορά το στάδιο της παραγωγής, ότι συμμερίζεται εντελώς, εν προκειμένω, την κυρίαρχη αντίληψη της εποχής του. Κατά την ίδια χρονική περίοδο, οι άνθρωποι άρχιζαν να ανακαλύπτουν τον όλεθρο που ο καπιταλισμός επέφερε στο περιβάλλον. Ένα από τα πρώτα βιβλία που άσκησαν μεγάλη επιρροή ήταν το «Silent Spring»[6] (Η σιωπηλή Ανοιξη) της Rachel Carson, το οποίο περιέγραψε τις καταστροφές που τα εντομοκτόνα επέφεραν στο περιβάλλον: τα εντομοκτόνα καταστρέφουν τα παράσιτα των φυτών αλλά και, συγχρόνως, έντομα - επομένως και τα πουλιά που τρέφονται από αυτά. Αυτό είναι ένα σαφές παράδειγμα μιας κυκλικής οικολογικής ισορροπίας και της ολοσχερούς καταστροφής της μέσω της καταστροφής ενός μόνο από τα συστατικά της στοιχεία.

Μια οικολογική συνείδηση άρχισε κατόπιν να διαμορφώνεται. Αναπτύχθηκε
ακόμα γρηγορότερα, καθώς νέοι άνθρωποι, δυσαρεστημένοι με το καθεστώς των
πλούσιων χωρών, δεν μπορούσαν πια να εντάξουν τις κριτικές τους μέσα στα
παραδοσιακά μαρξιστικά κανάλια που καταντούσαν σχεδόν γελοία. Κριτικές που
στηρίζονταν επάνω στη συνεχή μεγέθυνση της φτώχειας δεν ανταποκρίνονταν πια στην πραγματικότητα· δεν θα μπορούσε κανείς πλέον να κατηγορήσει τον καπιταλισμό πως οδηγεί τους εργάτες στη λιμοκτονία από τη στιγμή που η κάθε οικογένεια της εργατικής τάξης είχε από ένα - και μερικές φορές δύο - αυτοκίνητα. Συγχρόνως, υπήρξε μια συγχώνευση των καθιερωμένων οικολογικών ζητημάτων με τα αντιπυρηνικά ζητήματα.

P.E.: Αποτελεί, τότε, η οικολογία τη νέα «τελευταία μεγάλη ιδεολογία»;

Κ.Κ.: Όχι, δεν θα έλεγα αυτό. Και εν πάσει περιπτώσει, η οικολογία δεν πρόκειται να γίνει ιδεολογία υπό την παραδοσιακή έννοια του όρου. Αλλά η αναγκαιότητα να ληφθεί το περιβάλλον καθώς και η ισορροπία μεταξύ της ανθρωπότητας και των πόρων του πλανήτη σοβαρά υπόψη, είναι προφανής για οποιαδήποτε αληθινή και σοβαρή πολιτική.

Η φρενήρης πορεία της αυτονομημένης τεχνο-επιστήμης και η τεράστια δημογραφική
έκρηξη που θα συνεχίσει να γίνεται αισθητή για τουλάχιστον μισό αιώνα μας το
επιβάλλουν. Η προσπάθεια να ληφθούν αυτά υπόψη πρέπει να διαμορφωθεί μέσα σε
ένα τέτοιο πολιτικό πρόταγμα, που δε θα εξαντλείται αποκλειστικά στην οικολογία αλλά θα την υπερβαίνει. Και εάν δεν υπάρξει ένα νέο κίνημα, καμία επανα-αφύπνιση του δημοκρατικού προτάγματος, η οικολογία θα μπορούσε εύκολα να ενσωματωθεί σε μια νέο-φασιστική ιδεολογία. Ενόψει μιας παγκόσμιας οικολογικής καταστροφής, παραδείγματος χάριν, κάποιος/κάποια μπορεί πολύ εύκολα να δει αυταρχικά καθεστώτα να επιβάλλουν δρακόντειους περιορισμούς σε έναν πανικόβλητο και απαθή πληθυσμό.

Η παρεμβολή της οικολογικής συνιστώσας σε ένα ριζοσπαστικό δημοκρατικό
πρόταγμα είναι απολύτως αναγκαία. Και είναι τόσο επιτακτική, ώστε η επαναξιολόγηση της παρούσας κοινωνίας, οι αξίες και οι προσανατολισμοί, που υπονοείται από ένα τέτοιο πρόταγμα, είναι αδιαχώριστη από την κριτική του φανταστικού «της ανάπτυξης» με το οποίο ζούμε[7].

P.E.: Είναι τα γαλλικά οικολογικά κινήματα φορείς ενός τέτοιου προτάγματος;

K.K.: Πιστεύω πως μεταξύ των Πρασίνων (les Verts) όπως επίσης και μεταξύ των μελών της Génération Écologie, η πολιτική συνιστώσα είναι ανεπαρκής[8]. Δεν ασχολούνται καθόλου με τις ανθρωπολογικές δομές της σύγχρονης κοινωνίας, με τις πολιτικές και θεσμικές δομές, με το τι σημαίνει πραγματική δημοκρατία, με τα ερωτήματα που θα προέκυπταν από την παλινόρθωση και τη λειτουργία της και πάει λέγοντας. Τα κινήματα ασχολούνται, ως επί το πλείστο, με ζητήματα που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον και σχεδόν αδιαφορούν για τα καυτά κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Είναι κατανοητό το
γιατί δεν επιθυμούν να χαρακτηρίζονται «ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί». Αλλά αυτό το «ζήτημα τιμής», το να μην παίρνεις θέση για τα καυτά πολιτικά ερωτήματα της εποχής, είναι μια στάση αρκετά εκτεθειμένη σε κριτική. Τα κινήματα αυτά τείνουν έτσι να μετατραπούν σε λόμπυ.

Ακόμα και όταν εκφράζουν ένα ενδιαφέρον για την πολιτική διάσταση, αυτό μου
φαίνεται και πάλι ανεπαρκές. Αυτό έγινε στη Γερμανία, όπου οι Πράσινοι εφάρμοσαν έναν νόμο ανακλητότητας των εκπροσώπων τους. Η εναλλαγή και η ανακλητότητα αποτελούν κεντρικές ιδέες των πολιτικών μου συλλογισμών. Διαχωρισμένοι, όμως, από τα υπόλοιπα, δεν διατηρούν πια κανένα νόημα. Έτσι συνέβη και στη Γερμανία, όπου, αφού εισήχθησαν στο κοινοβουλευτικό σύστημα έχασαν κάθε νόημα. Ο λόγος ήταν πως ο χαρακτήρας του κοινοβουλευτικού συστήματος είναι να εκλέγει «εκπροσώπους» για πέντε χρόνια με στόχο να ξεφορτωθεί τα πολιτικά ερωτήματα, να αφήνει αυτά τα ερωτήματα στους «εκπροσώπους», έτσι ώστε να μην ασχολούμαστε με αυτά. Αυτό, όμως, είναι το αντίθετο του δημοκρατικού προτάγματος.

Π.Ε.: Αυτή η καθαρά πολιτική συνιστώσα ενός προτάγματος ριζικής αλλαγής
περιλαμβάνει επίσης τις σχέσεις Βορά-Νότου;

Κ.Κ.: Φυσικά, είναι ένας εφιάλτης το να βλέπεις καλοταϊσμένους ανθρώπους να
κοιτάζουν τους Σομαλούς ετοιμοθάνατους απ’ την πείνα και έπειτα να γυρίζουν ξανά στον ποδοσφαιρικό τους αγώνα. Αλλά είναι επίσης, από τη ρεαλιστικότερη σκοπιά, μια τρομερά βραχυπρόθεσμη στάση. Οι άνθρωποι κλείνουν τα μάτια τους και αφήνουν αυτούς τους ανθρώπους να συνεχίζουν να λιμοκτονούν. Αλλά μακροπρόθεσμα, αυτοί δεν θα αφήσουν τους εαυτούς τους να συνεχίσουν να πεθαίνουν της πείνας. Η λαθραία μετανάστευση αυξάνεται καθώς οι δημογραφικές πιέσεις μεγαλώνουν, και αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι δεν έχουμε δει τίποτα ακόμη. Οι Τσικάνος περνάνε τα σύνορα Μεξικού-Αμερικής ουσιαστικά χωρίς κανένα εμπόδιο, και σύντομα δεν θα είναι μόνο οι Μεξικάνοι.

Σήμερα, στην περίπτωση της Ευρώπης, διέρχονται, μεταξύ άλλων περιοχών από τα
στενά του Γιβραλτάρ. Και αυτοί δεν είναι Μαροκινοί: είναι άνθρωποι που έρχονται από όλες τις γωνίες της Αφρικής, ακόμη και από την Αιθιοπία ή την ακτή του Ελεφαντοστού, οι οποίοι υπομένουν αφάνταστες ταλαιπωρίες ούτως ώστε να φτάσουν στη Ταγγέρη και να καταφέρουν να πληρώσουν τους λαθρέμπορους. Όμως αύριο, δεν θα υπάρχει πλέον Γιβραλτάρ. Υπάρχουν ίσως 40,000 χιλιόμετρα Μεσογειακής ακτής, αυτό που ο Γουίνστον Τσόρτσιλ αποκάλεσε «η αχίλλειος πτέρνα της Ευρώπης». Ήδη, φυγάδες από το Ιράκ περνάνε μέσα από τη Τουρκία και λαθραία εισέρχονται στην Ελλάδα. Ύστερα, υπάρχει όλο το Ανατολικό σύνορο των Δώδεκα. Θα υψώσουν πάλι ένα νέο Τείχος του Βερολίνου 3.000 ή 4.000 χιλιόμετρα μακρύ με σκοπό να εμποδίσει τους πεινασμένους Ανατολικούς από το να εισέλθουν στο πλούσιο ήμισυ της Ευρώπης; Γνωρίζουμε ότι μια τεράστια οικονομική και κοινωνική ανισορροπία υπάρχει μεταξύ της πλούσιας Δύσης και του υπόλοιπου κόσμου. Αυτή η ανισορροπία δεν ελαττώνεται: αυξάνεται. Το μόνο πράγμα που η «πολιτισμένη» Δύση εξάγει σε αυτές τις χώρες, αντί για πολιτισμό, είναι
πραξικοπηματικές τεχνικές, όπλα και τηλεοράσεις που επιδεικνύουν καταναλωτικά
πρότυπα τα οποία είναι ανέφικτα γι’ αυτούς τους φτωχούς πληθυσμούς. Αυτή η ανισορροπία δεν θα κατορθώσει να συνεχιστεί, εκτός αν η Ευρώπη γίνει ένα
αστυνομοκρατούμενο φρούριο.

P.Ε.: Τι γνώμη έχετε για το βιβλίο του Luc Ferry[9], το οποίο εξηγεί ότι οι Πράσινοι (les Verts) είναι οι φορείς μιας συνολικής θέασης του κόσμου η οποία αμφισβητεί τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση;

Κ.Κ.: Το βιβλίο του Luc Ferry διαλέγει τον λάθος εχθρό και εν τέλει γίνεται μια πράξη αντιπερισπασμού. Τη στιγμή που το σπίτι έχει πιάσει φωτιά, όταν ο πλανήτης κινδυνεύει, ο Ferry τα βάζει με τον εύκολο στόχο: κάποιους περιθωριακούς ιδεολόγους οι οποίοι δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτικοί αλλά ούτε και αληθινή απειλή και δε λέει ούτε μία λέξη, ή μετά βίας μία, γύρω από τα αληθινά προβλήματα. Την ίδια στιγμή, αντιπαρατίθεται σε μια «νατουραλιστική» ιδεολογία, μια εντελώς επιφανειακά «ουμανιστική» ή «ανθρωποκεντρική» ιδεολογία. Ο άνθρωπος είναι ριζωμένος σε κάτι άλλο έξω από τον εαυτό του, το γεγονός ότι δεν είναι ένα «φυσικό» ον δε σημαίνει ότι αιωρείται στο κενό.

Είναι ανώφελο το να επανερχόμαστε, συνέχεια, στο πεπερασμένο του ανθρωπίνου όντος όταν μιλάμε για τη φιλοσοφία της γνώσης και να ξεχνάμε αυτό το περιορισμένο όταν μιλάμε για την πρακτική φιλοσοφία.

P.Ε.: Υπάρχει φιλόσοφος, θεμελιωτής της οικολογίας;

Κ.Κ.: Δεν βλέπω κανένα φιλόσοφο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο θεμελιωτής της οικολογίας. Σίγουρα υπάρχει, μεταξύ των ¶γγλων, Γερμανών και Γάλλων Ρομαντικών, μία «Αγάπη της φύσης». Αλλά η οικολογία δεν είναι «η αγάπη της φύσης».

Είναι η αναγκαιότητα του αυτό-περιορισμού (δηλαδή, η αληθινή ελευθερία ) του
ανθρωπίνου είδους σε σχέση με τον πλανήτη πάνω στον οποίο, από τύχη, υπάρχει και τον οποίο έχει βαλθεί να καταστρέψει. Από την άλλη πλευρά, σίγουρα κάποιος μπορεί να βρει σε διάφορες φιλοσοφίες αυτή την υπεροψία, αυτή την ύβρη, όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, την υπερβολική οίηση ή την προπετή υπερβολή, οι οποίες ενθρονίζουν τον άνθρωπο στη θέση του «άρχοντα και κυρίου της φύσης» — ένας ισχυρισμός που είναι στην πραγματικότητα εντελώς γελοίος. Δεν είμαστε καν άρχοντες αυτού που εμείς θα κάνουμε, ξεχωριστά, αύριο ή σε μερικές βδομάδες. Όμως, η Ύβρις πάντα προκαλεί τη Νέμεση, την τιμωρία, και αυτό είναι που διακινδυνεύουμε να συμβεί σε εμάς.

P.E.: Θα ήταν ωφέλιμη μια επανεμφάνιση της αίσθησης του μέτρου και της αρμονίας της αρχαίας φιλοσοφίας;

Κ.Κ.: Μια επανεμφάνιση της φιλοσοφίας στο σύνολό της θα ήταν ωφέλιμη, λόγω του ότι διανύουμε μια από τις λιγότερο φιλοσοφικές περιόδους, για να μη πούμε αντιφιλοσοφικές περιόδους, στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η αρχαία Ελληνική συμπεριφορά, εν τούτοις, δεν ήταν μια συμπεριφορά βασισμένη στο μέτρο και την αρμονία. Ξεκινάει από την αναγνώριση των αόρατων ορίων της δράσης μας, από την ουσιαστική θνητότητά μας και από την ανάγκη για αυτό-περιορισμό.

P.E.: Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει την ανύψωση του ενδιαφέροντος για το
περιβάλλον σαν ένα χαρακτηριστικό της επιστροφής του «θρησκευτικού», κάτω από τη μορφή μίας πίστης στη φύση;

Κ.Κ.: Πρώτα απ’ όλα, δε νομίζω ότι, παρά τα όσα λέει ο κόσμος, ότι θα υπάρξει μια επιστροφή του θρησκευτικού στις Δυτικές χώρες. Ακολούθως, η οικολογία, ορθώς θεωρούμενη (και απ’ αυτή την άποψη, αυτό είναι η γενική περίπτωση), δεν κάνει τη φύση θεότητα και ούτε και τον άνθρωπο βέβαια. Η μόνη σχέση που μπορώ να δω είναι πολύ έμμεση. Έχει να κάνει με το τι διέπραξε η θρησκεία για να κρατάει στο χέρι σχεδόν όλες τις κοινωνίες. Ζούμε στην πρώτη κοινωνία, από καταβολής της ιστορίας της ανθρωπότητας, όπου η θρησκεία δεν καταλαμβάνει το κέντρο της κοινωνικής ζωής. Γιατί αυτή η τεράστια θέση της θρησκείας μέχρι πρότινος; Επειδή υπενθύμιζε στον άνθρωπο ότι δεν είναι ο άρχοντας του κόσμου, ότι υπήρχε κάτι άλλο εκτός από αυτόν, το οποίο το
«προσωποποιούσε» με τον έναν ή τον άλλον τρόπο: το ονόμαζε ταμπού, τοτέμ, θεούς
του Ολύμπου — ή Μ ο ί ρ α — Ιεχωβά κτλ. Η θρησκεία παρουσίαζε την Αβυσσο και την ίδια στιγμή την κάλυπτε δίνοντας της ένα πρόσωπο: είναι ο Θεός, ο Θεός είναι αγάπη κτλ. Και αυτή με αυτό τον τρόπο ακόμη έδινε νόημα στη ζωή και στο θάνατο του ανθρώπου. Βέβαια, πρόβαλε πάνω στις θεϊκές δυνάμεις ή πάνω στο μονοθεϊστικό Θεό κάποιες ουσιαστικές ανθρωπομορφικές και ανθρωποκεντρικές ιδιότητες και έτσι ακριβώς έδινε νόημα στο υπάρχον. Η ¶βυσσος έγινε, κατά κάποιο τρόπο, οικεία και ομοιογενής με εμάς. Συγχρόνως, όμως, υπενθύμιζε στον άνθρωπο τον περιορισμό του: του υπενθύμιζε ότι το Ον είναι ανεξερεύνητο και αδάμαστο. Τώρα, μια οικολογία ενσωματωμένη σε ένα πολιτικό πρόταγμα της αυτονομίας πρέπει να υποδεικνύει αυτόν τον περιορισμό του ανθρώπου όπως επίσης και να του υπενθυμίζει ότι το Ον δεν έχει νόημα, ότι είμαστε εμείς αυτοί οι οποίοι δημιουργούμε το νόημα ιδίω κινδύνω (και με τη μορφή των διάφορων θρησκειών…)[10]. Υπάρχει συνεπώς, υπό μία έννοια, εγγύτητα,
αλλά υπό μια άλλη έννοια, αμείωτη αντίθεση.

P.E.: Συνεπώς, περισσότερο από την άμυνα της φύσης επιθυμείτε την υπεράσπιση του ανθρώπου;

Κ.Κ.: Η υπεράσπιση του ανθρώπου εναντίον του εαυτού του, αυτό είναι το ζήτημα. Ο κυριότερος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Καμιά φυσική
καταστροφή δεν είναι ισάξια με τις καταστροφές, τις σφαγές, τα ολοκαυτώματα που
δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο ενάντια στον άνθρωπο. Σήμερα, ο άνθρωπος είναι
ακόμη ή περισσότερο από ποτέ εχθρός του ανθρώπου, όχι μόνο επειδή συνεχίζει πιο
πολύ από ποτέ να παραδίδεται σε μια σφαγή των ομοίων του, αλλά ακόμη επειδή
πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται: το περιβάλλον. Την επίγνωση αυτού του γεγονότος θα έπρεπε κάποιος πρέπει να προσπαθήσει να αφυπνίσει ξανά σε μια εποχή όπου η θρησκεία, για πολύ καλούς λόγους, δεν μπορεί να παίξει πλέον αυτό το ρόλο.

Πρέπει να υπενθυμίσουμε στους ανθρώπους τα όρια τους, όχι μόνο τα ατομικά αλλά και τα κοινωνικά. Δεν είναι μόνο ότι ο καθένας μας υπόκειται στο φυσικό νόμο και ότι μια μέρα θα πεθάνει. Είναι ότι όλοι εμείς μαζί δεν μπορούμε να κάνουμε ακριβώς τίποτα: οφείλουμε να αυτό-περιοριζόμαστε. Η Αυτονομία — η αληθινή ελευθερία — είναι ο αυτό-περιορισμός που είναι αναγκαίος όχι μόνο στους κανόνες της ενδοκοινωνικής συμπεριφοράς αλλά επίσης και στους κανόνες που υιοθετούμε στη συμπεριφορά μας προς το περιβάλλον.

P.E.: Αισιοδοξείτε γύρω από αυτή την αφύπνιση της επίγνωσης των ανθρώπινων ορίων;

Κ.Κ.: Υπάρχει, στους ανθρώπους, μια δημιουργική δύναμη, μια δυνατότητα να
μεταβάλλουν αυτό που είναι, η οποία εκ φύσεως και εξ’ ορισμού είναι απροσδιόριστη και απρόβλεπτη. Αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι καθαυτό θετικό ή αρνητικό και το να μιλάμε για αισιοδοξία ή απαισιοδοξία σε αυτό το επίπεδο είναι απλώς επιπόλαιο. Ο άνθρωπος, ως δημιουργός δύναμη, είναι «άνθρωπος» όταν χτίζει τον Παρθενώνα ή τον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων, όπως επίσης και όταν στήνει το ¶ουσβιτς ή το Γκούλαγκ. Η συζήτηση γύρω από την αξία αυτών που δημιουργεί ξεκινάει ύστερα (και είναι προφανώς η πιο σημαντική). Σήμερα, υπάρχει αυτό το αγωνιώδες ερώτημα σχετικά με το ότι η
σημερινή κοινωνία ολισθαίνει σε ένα όλο και πιο κενό είδος επανάληψης.

Κατόπιν, αν υποθέσουμε ότι αυτή η επανάληψη μπορεί να δώσει μια κατεύθυνση αναγέννησης της ιστορικής δημιουργίας, η διερώτηση θα αναφέρεται στη φύση και την αξία αυτής της δημιουργίας. Δε μπορούμε ούτε να αγνοήσουμε και να αποσιωπήσουμε αυτά τα ερωτήματα ούτε και να απαντήσουμε εκ των προτέρων σε αυτά. Αυτό είναι η ιστορία.

Σχόλια:
Μεταφράζουμε και δημοσιεύουμε στα τέλη Μάρτη του 2006 ένα δεύτερο κείμενο-συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη (μετά τη συνέντευξή του το 96’ περί του γαλλικού νοέμβρη, «Μια ¶νοδος Σημαντικότητας;») με τον τίτλο «Η επαναστατική δύναμη της Οικολογίας». Ο Κορνήλιος Καστοριάδης, ίσως ο σημαντικότερος πολιτικός στοχαστής και φιλόσοφος του 20ου αιώνα, από το τη δεκαετία του 70’ αρχίζει να ενσωματώνει στο σύστημα της κριτικής του και το οικολογικό ζήτημα. Φαίνεται, δε, σχεδόν από όλα τα τελευταία κείμενά του ότι το οικολογικό ήταν το ζήτημα που τον απασχολούσε περισσότερο ή τουλάχιστον εξίσου πολύ με άλλα θέματα. Οι πιο εκτενείς αντιμετωπίσεις του οικολογικού προβλήματος έγιναν, βέβαια, με το βιβλίο «Από την Οικολογία στην Αυτονομία» (1980), κοινή ομιλία σε πανεπιστήμιο του Βελγίου μαζί με τον Ντανιέλ Κον
Μπεντίτ παρουσία 800 ατόμων, καθώς και με την ομιλία «Οικολογία και Πολιτική» που δόθηκε το 1993 στο ΑΠΘ (μετά από πρόσκληση του τμήματος Χημικών Μηχανικών!).

Τα βασικά προβλήματα τίθενται και εδώ: η σχέση μεταξύ τεχνο-επιστήμης και πολιτικής, το γενικότερο θέμα της τεχνικής στον καπιταλισμό που δεν μπορεί παρά να είναι μια εγγενώς καπιταλιστική τεχνική, το τεράστιο περιβαλλοντικό πρόβλημα, η τάση του καπιταλιστικού συστήματος για καταστροφή της ζωής κτλ. Τέλος, η σημασία του αυτοπεριορισμού αλλά και της δημιουργίας για ένα πρόταγμα κοινωνικής και ατομικής αυτονομίας.

Προκαταβολικά, να επισημάνουμε ότι έπονται άλλες 3 μεταφράσεις που θα δημοσιευτούν στο site του Terminal 119 μέχρι και τα μέσα Απρίλη. Οι δύο από τις τρεις θα έχουν να κάνουν με ένα ακόμη αδημοσίευτο κείμενο του Κορνήλιου Καστοριάδη καθώς και με μια μελέτη του Ian Pirie για το έργο του πολιτικού στοχαστή μέχρι και την περίοδο συγγραφής της «Φαντασιακής Θέσμισης της Κοινωνίας». Terminal 119 – για την κοινωνική και ατομική Αυτονομία

[1] Εκδόθηκε για πρώτη φορά στο La Planète Verte (Paris: Bureau des élèves des sciences politiques, 1993), σελ 21-25. Η συνέντευξη δόθηκε στον Pascale Egré. [Μια πρώτη μετάφραση, αμφιβόλου ποιότητας, εμφανίστηκε με τον τίτλο «World Imbalance and the Revolutionary Force of
Ecology» στο περιοδικό Society and Nature, 5 (Ιανουάριος 1994): 81-90. Μεταφράζοντας ξανά αυτό το άρθρο, χρησιμοποιήσαμε ένα φωτοαντίγραφο του Καστοριάδη όπου ο ίδιος είχε διορθώσει με το χέρι το κείμενο της συνέντευξης. —T/E]

[2] Είναι περίεργο το να βρίσκεις τον όρο «τεχνοκρατία» να χρησιμοποιείται εδώ, δεδομένης της πολλαπλής άρνησης του Καστοριάδη – που ξεκινά τουλάχιστον από το 1957 – στο ότι μπορεί να είναι δυνατή μια τεχνοκρατία (πχ η εξουσίαση από τους τεχνικούς). Έλεγε συγκεκριμένα στο δεύτερο μέρος από το «Περιεχόμενο του Σοσιαλισμού»: «Ο σύγχρονος καπιταλισμός είναι γραφειοκρατικός καπιταλισμός. Δεν είναι — και δεν μπορεί να γίνει — ένας τεχνοκρατικός καπιταλισμός. Η ιδέα της τεχνοκρατίας αποτελεί μια κενή γενίκευση των επιφανειακών κοινωνιολόγων, ή ένα όνειρο ζωής των ίδιων των τεχνικών που έρχονται αντιμέτωποι με τη δική τους ανικανότητα και με τον παραλογισμό του παρόντος συστήματος». (PSW 2, σελ. 111-12; CR, σελ. 67 ή «Το περιεχόμενο του σοσιαλισμού», σελ. 50). Είναι ασαφές, ωστόσο, το αν η χρήση της
λέξης αποτελεί μια παραδρομή της γλώσσας από την πλευρά του ομιλητή ή μια λάθος μεταβίβαση της συνέντευξης σε χαρτί [πχ τεχνοεπιστήμης (βλέπε παρακάτω), τεχνοκρατία] από την πλευρά του εκδότη. Η λέξη «τεχνοκρατία» γίνεται ακόμη πιο προβληματική όταν διαβάζουμε, παρακάτω, «ότι οι επιστήμονες ποτέ δεν είχαν και ποτέ δε θα έχουν τίποτα να πουν σε σχέση με τη χρήση της [τεχνο-επιστήμης] ή ακόμη και τον καπιταλιστικό της προσανατολισμό» —T/E. Να σημειώσουμε κι
εμείς συμπληρωματικά ότι στη μετάφραση του κειμένου στο Κοινωνία και Φύση στο συγκεκριμένο σημείο υπάρχει η λέξη «τεχνολογία» και όχι «τεχνοκρατία».

[3] Προτάσσοντας μια «επιστημονική οικολογία», που θα αντιτίθεται στις «παράλογες προκαταλήψεις», η Έκκληση της Χαϊλδεβέργης «δημοσιεύτηκε το 1992 στη Διάσκεψη για τη Γη στο Ρίο ντε Τζανέϊρο. Με το τέλος της διάσκεψης του 1992, 425 επιστήμονες και άλλοι πνευματικοί ηγέτες υπέγραψαν την Έκκληση. . . . Σήμερα, περισσότεροι από 4,000 από 106 χώρες έχουν
υπογράψει, συμπεριλαμβανόμενων των 72 κατόχων του βραβείου Νόμπελ» σύμφωνα με το Scientific and Environmental Policy Project http://www.sepp.org/heidelberg_appeal.html. —T/E

[4] Ο Καστοριάδης παραθέτει τον E. O. Wilson σε μεγάλη συχνότητα στο κείμενό του «Dead End?» (1988), στη σελίδα 254 του PPA. —T/E

[5] Βλέπε στο "On the Content of Socialism II" στο PSW 2, την αποσπασματική του μορφή στο CR. T/E

[6] Rachel Carson, «Silent Spring» (Βοστόνη: Houghton Mifflin, 1962). —T/E

[7] Βλέπε το «Σκέψεις πάνω στην Ανάπτυξη και την Ορθολογικότητα» (1977), στα αγγλικά στο PPA. —T/E. Στα ελληνικά το κείμενο βρίσκεται στους «Χώρους του Ανθρώπου».

[8] Οι Les Verts (Οι Πράσινοι) ιδρύθηκαν το 1984 από τον Antoine Waechter ως οι διάδοχοι διάφορων πολιτικών-οικολογικών σχηματισμών που υπήρχαν πριν τη γαλλική υποψηφιότητα του René Dumont το 1974 για την προεδρεία. Η Génération Écologie αποτελεί το πολιτικό σκέλος, που ιδρύθηκε το 1990, του Brice Lalonde, έναν από τους ηγέτες των φοιτητών στη Σορβόνη κατά το Μάη του 68’, δημιουργού το 1971 των Les Amis de la Terre (Φίλων της Γης). Αυτός ήταν και ο υπεύθυνος της προεδρικής καμπάνιας του Dumont το 1974, ο οποίος επίσης έθεσε υποψηφιότητα για τη γαλλική προεδρεία του 1981 με ένα οικολογικό ψηφοδέλτιο και έπειτα διετέλεσε και Υπουργός Περιβάλλοντος του 1988 υπό την προεδρεία του Γάλλου Σοσιαλιστή Φρανσουά Μιτεράν. Το 1992, ένα χρόνο προτού διεξαχθεί η παρούσα συνέντευξη, η Génération Écologie εξέλεξε 108 υποψηφίους στις δημοτικές εκλογές ενώ και οι αντίπαλοι Verts πέτυχαν τις δικές τους νίκες. Οι συζητήσεις για μια συγχώνευση των δύο ομάδων βούλιαξαν και τελικά η ομάδα του Lalonde υποστήριξε το νέο-γκωλιστή υποψήφιο για προεδρία, και εν τέλει πρόεδρο, Ζακ Σιράκ τόσο στις εκλογές του 1995 όσο και του 2002. Καθώς απομακρύνθηκαν από τη στάση του Waechter περί του «Ούτε με τη Δεξιά, Ούτε με την Αριστερά» (δες την επόμενη παράγραφο της παρούσας συνέντευξης), οι Πράσινοι (les Verts) συμμετείχαν στην «πλουραλιστική Αριστερή» κυβέρνηση του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Λιονέλ Ζοσπέν μετά την απόφαση του Σιράκ το 97’ να προκηρύξει βιαστικά εκλογές που είχαν ως αποτέλεσμα το να χάσει τη νομοθετική του πλειοψηφία.

Ο Waechter πλέον ηγείται ενός πολιτικού-οικολογικού κόμματος, του Mouvement écologiste indépendant, αυτό-χαρακτηριζόμενο ως «100% οικολογικό». Οι πιο πρόσφατες αναφορές δείχνουν σημάδια μιας πιθανής επαναπροσέγγισης με τους Πράσινους (Les Verts). Ας σημειωθεί ότι αυτά δεν ήταν τα μοναδικά οικολογικά-πολιτικά κόμματα που ζητούσαν ψήφο στις γαλλικές εκλογές. Οκτώ πολιτικές-οικολογικές ομάδες και πολλοί άλλοι σχηματισμοί βρίσκονταν μέσα στο μεγάλο αριθμό των πολιτικών οργανώσεων που, όλες μαζί, ηγήθηκαν οι 8,000 υποψήφιοι στις εκλογές του 2002 για 555 θέσεις στην Εθνική Συνέλευση. Σε μια συνεχιζόμενη εκλογική συμμαχία με τους ηττημένους Σοσιαλιστές, οι Πράσινοι ήταν ικανοί να διατηρήσουν μόνο τρεις θέσεις εκείνη τη χρονιά. —T/E

[9] Luc Ferry, The New Ecological Order (1992), μτφ. Carol Volk (Σικάγο: University of Chicago Press, 1995). —T/E

[10] Πάνω σε αυτά τα θέματα, βλέπε "Η θέσμιση της Κοινωνίας και της θρησκείας" (1982), τώρα στο Θρυμματισμένο Κόσμο (World in Fragments). —T/E

 

 

                                  ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ 

                          < ΟΙ ΑΟΡΑΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ  >    

 

 

Αγαπητοί  Συνάνθρωποι  Συνέλληνες.  Συνδημότες και Συνδημότισσες

 

Στο Γαλάτσι μας σήμερα και σε όλη τη Πατρίδα! πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί, για να γίνει ακόμη καλλίτερο/η και να μπορέσουν οι νεότεροι να ζήσουν πιο ανθρώπινα και οι ΑΠΟΜΑΧΟΙ της ΖΩΗΣ και οι ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ να ζήσουν τα υπόλοιπα χρόνια τους με αξιοπρέπεια. Όμως καίριο σκοπό έχουμε πάνω απ’ όλα την ανάδειξη των αξιών που είχαμε την τύχη να βιώσουμε, αλλά και την αφύπνιση όλων μας από το λήθαργο για ν’ αρχίσουμε να νοιαζόμαστε  ΚΑΙ  για το διπλανό μας. 

 

Τότε το χρήμα ΔΕΝ είχε αγγίξει τις ψυχές των ανθρώπων. Κακία,  μίσος,  υποκρισία,  ζήλια,  αχαριστία !!!

άγνωστα  πράγματα τότε για όλους μας. (Βέβαια υπήρχαν και οι  εξαιρέσεις) Αλλά αυτό που γίνεται  σήμερα να συνθλίβεται ο συνάνθρωπος  και όλα να ξεπουλιούνται στο βωμό του χρήματος, ήταν  αδιανόητο για μας τότε να το σκεφτούμε.

 

Γι’ αυτό φίλοι και φίλες, σε αυτό το γράφημα ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ  πρέπει  να ασχοληθώ με τις κοινωνικές  ομάδες  και  εκείνους  τους συνανθρώπους μας,  πού  εμείς  τους  θυμόμαστε δυστυχώς ΜΟΝΟ τις Άγιες Μέρες. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη ΑΝΘΡΩΠΟΙ που ενδιαφέρονται όλο το χρόνο για τους ( ΑΟΡΑΤΟΥΣ  αυτούς ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ) κατ’ άλλους. Σε όλους  αρέσει το πράσινο τ΄ όμορφο ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,  ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΗΜΕΝΑ ΔΕΝΔΡΑΚΙΑ, οι πλατείες, η καθαριότητα,  το άνετο  παρκάρισμα και τόσα  αλλά πού κάνουν πιο ανθρώπινη τη ΖΩΗ μας. Όλα  όμως  ΜΗΔΕΝΙΖΟΝΤΑΙ αν μόνο για μας  νοιαζόμαστε  και  καθόλου για  τον άνθρωπο  της  άλλης πόρτας, που μπορεί να χρειάζεται ένα χαμόγελό μας και μόνο.  

 

Δεν θα είχα λόγο να ζητήσω την προσοχή σας σ ΄αυτά που θα πω αν η πολιτεία έκανε το χρέος της όπως  οι χώρες πού έχουν επίκεντρο τον συνάνθρωπο. Χρειάζονται μεγάλες τομές για να ζουν με αξιοπρέπεια, όλες οι  κοινωνικές ομάδες μα και οι δικοί τους που τραβούν μεγάλο σταυρό στο δικό τους  Γολγοθά .

Το μόνο λόγο που προσωπικά εντοπίζω σαν δικαιολογητικό αυτής της ακατανόητης άρνησης να φτιαχτεί για τους ΓΕΡΟΝΤΕΣ , ΤΙΣ  ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΕΣ  αλλά και τις ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ, ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ( ΞΕΝΩΝΑΣ ) στο χώρο του Αγίου Σπυρίδωνα στο Γαλάτσι  και  σε χώρους σε όλη την ΕΛΛΑΔΑ και όχι κολαστήρια που υπάρχουν μέχρι σήμερα. (που με τη καρδιά μου σας το λέω ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΕΙ  ΚΑΝΕΝΑ μα αντίθετα ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΛΛΩΝ ΧΡΟΝΩΝ μπορεί να γίνει πραγματικότητα) είναι η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ με παραμέτρους τον εφησυχασμό, την άποψη “όχι στην δική μου πόρτα”  και  τον ατομικισμό απάνθρωπων, ιδιοτελών  “κυρίων” που νομίζουν ότι θα σώσουν το ΓΑΛΑΤΣΙ μας  από τα “αποβράσματα” και από τους “λεπρούς”. ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΗ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΑΣ . Σας γνωρίζουμε καλά πόσοι  και ποιοι είστε. Όμως ένα να θυμάστε, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ.

 

Αγαπητοί κύριοι και κυρίες εσείς που δήθεν ενοχλήστε και σαν οι καινούργιοι σταυρωτές ωρύεστε να μη γίνονται αυτόνομοι ξενώνες  μπορείτε να μού  πείτε, με το χέρι στην καρδιά, ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ ; ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ και όχι τόσα χρόνια που επιτρέψατε τα μεγαθήρια να σας “κλείσουν” τον ΗΛΙΟ. ΠΕITE μου μια προσφορά σας, μόνο μια, απέναντι στους συνανθρώπους μας. Μήπως θέλετε να φτιάξουμε έναν καινούργιο ΚΑΙΑΔΑ και να τους ρίξουμε όλους μέσα;

 

ΕΚΕΙΝΟΥΣ που δεν έχουν τις δικές σας ΑΝΕΣΕΙΣ και τα ΡΕΤΙΡΕ, τις ΒΙΛΕΣ και τα ΚΟΤΕΡΑ, τις πολυτελείς ΛΙΜΟΥΖΙΝΕΣ, τα σπίτια στο ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ και τα ΧΡΗΜΑΤΑ στην ΕΛΒΕΤΙΑ για τις σπουδές των παιδιών τους  και για τα ΓΕΡΑΜΑΤΑ τους ;  

 

Mήπως Γνωρίζετε ότι υπάρχουν ανάπηροι που πληρώνουν 500 ευρώ το μήνα ηλεκτρικό ρεύμα διότι η ζωή τους εξαρτάται  από την συνεχή λειτουργία των κλιματιστικών του σπιτιού τους ;

 

Μήπως Γνωρίζετε ότι το βιοτικό επίπεδο των αναπήρων με την πετρελαϊκή κρίση της σήμερον έχει φθάσει σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα, όπως και όλων των κοινωνικών, ευπαθών ομάδων και των οικονομικά αδύναμων συνανθρώπων μας ;

 

Μήπως Γνωρίζετε ότι η αύξηση της τιμής του πετρελαίου και η πληθωριστικά μειούμενη χορηγία, ΑμεΑ και απόρων καθήλωσε  εκατοντάδες συνανθρώπους μας, με ψυχολογικές και κοινωνικές συνέπειες ;

 

Γνωρίζετε ότι το 90% των ΑμεΑ, Ευπαθών Ομάδων και οικονομικά Αδύναμων συνανθρώπων μας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ πέραν του πενιχρού επιδόματος ή τη σύνταξη πείνας ;

 

Επιτρέπεται να μην υπάρχει σε κάθε δήμο, σε όλη τη χώρα  Ξενώνας αυτόνομος ΑμεΑ, ευπαθών ομάδων και τρίτης ηλικίας ; Κέντρο σίτισης και ένδυσης και για όλες τις κοινωνικά αδύναμες και ευπαθείς ομάδες. Κέντρο Κοινωνικής Απασχόλησης, Μέριμνας, αποκατάστασης και επαγγελματικής κατάρτισης, ΑμεΑ και Ευπαθών Κοινωνικά Ομάδων ; Για όλα αυτά τα πιο πάνω και όχι μόνο παλεύουμε 35 χρόνια και είμαστε πραγματικά υπερήφανοι γιατί έχουμε ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ πάνω απ’ όλα τον ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ !

 

 

 

 

ΑΞΙΟΤΙΜΕ Κ. ΠΡΟΕΔΡΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ .

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ  ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ, ΑΓΑΠΗΤΕΣ ΦΙΛΕΣ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ! ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ, ΤΩΝ  ΝΟΜΑΡΧΙΩΝ, ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ -  ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ.

ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ  ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ , ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ,ΟΤΑΝ ΞΕΝΩΝΕΣ ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ  ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ !  ΜΕ

 ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΚΙΝΗΣΗ, ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ  ΚΑΙ ΟΧΙ (ΜΕ  ΤΕΡΤΙΠΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ 1938 ) ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ  ΚΑΙ ΣΕ  ΓΡΗΓΟΡΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΟΥΝ  ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟΜΑΧΟΥΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ & ΤΙΣ ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ.

 

Τότε θα μπορούμε να λέμε και να κοιτάζουμε στα μάτια τους ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ μας ότι το ΓΑΛΑΤΣΙ ! μας και η ΕΛΛΑΔΑ μας! αρχίζει να γίνετε πια ‘  ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ‘.

Μια πολιτεία που θ’ αγκαλιάζει όλα της  τα ΠΑΙΔΙΑ ΙΣΟΤΙΜΑ και ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ.

Ήμασταν, Είμαστε και θα Είμαστε, πάντα μπροστάρηδες  και  κοντά στο καλό.

Γιατί ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ  ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ , ΟΤΙ  ΤΟ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΛΥΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥ ΜΕ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΩΜΑ.

 

ΟΛΟΙ  ΜΑΖΙ ! ΜΠΟΡΟΥΜΕ  ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ. ΔΕΝ  ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ! ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΑΣ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ & ΟΧΙ ΠΕΤΑΜΕΝΟΙ ΣΕ ΚΑΙΑΔΕΣ & ΚΩΣΤΑΛΕΞΙΑ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙ ΕΝΟΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ.

 

ΚΟΥΝΑΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ – ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ, ΑμεΑ.

 

Saturday, June 2, 2007

Ο δρ.Χάμμερ βγήκε απο τη φυλακή και μιλάει για όλα!

Το τελευταίο και ποιο αποκαλυπτικό άρθρο,για τον Δρ.Χάμμερ,της Αριάδνης Γερούκη που σας παραθέτουμε.
Ο δρ.Χάμμερ μιλάει έξω απο τα δόντια για τη φυλάκιση του και το "λόμπι" της ιατρικής και των φαρμακοβιομηχανιών.
Σημείωση ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ:
Ενα-ένα τα κομμάτια του πάζλ θα μπαίνουν στη θέση τους μέσω της ιστοσελίδας αυτής. Τα "λόμπι"που στόχο έχουν τη καταστροφή των ανθρώπων σύμφωνα με τα όσα λένε τα "ιερά" τους βιβλία θα αποκαλυφθούν.Καθήκον όλων η διάδοση των θεμάτων αυτών.

 

Ο δρ.Χάμμερ βγήκε απο τη φυλακή και μιλάει για όλα.

Εδώ και χιλιετηρίδες, η ανθρωπότητα έχει, λίγο ως πολύ συνειδητά, την εμπειρία οτι στην πραγματικότητα, όλες οι ασθένειες έχουν μια ψυχική καταγωγή.Αυτό είναι κάτι που έχει εδραιωθεί μέσα στη παγκόσμια παρακαταθήκη γνώσης.Μόνον η «μοντέρνα ιατρική» συνεχίζει να θεωρεί την ζωντανή ύπαρξή μας ως ένα σάκο γεμάτο χημικούς τύπους.

Στο 3ο τεύχος του ΖΕΝΙΘ (Απρίλιος-Μάϊος 2005), είχε δημοσιευτεί ένα άρθρο μου για τον Δρ. Χάμερ και τη Νέα Ια­τρική, με τίτλο Ο Νικητής του Καρκίνου Σαπί­ζει στη Φυλακή! Η Καταστολή της Νέας Ιατρι­κής του Δρ. Χάμερ από το Ιατρικο-Φαρμακευτικό Κατεστημένο. Το άρθρο εκείνο πυροδό­τησε το ενδιαφέρον πολλών φίλων, που μας έστειλαν επιστολές και μηνύματα, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες για τον Δρ. Χάμερ και τη θεωρία του. Για χάρη τους, αλλά και για χάρη των υπολοίπων που δεν έτυχε να διαβά­σουν εκείνο το τεύχος, δημοσιεύουμε σήμερα την παρακάτω αποκλειστική συνέντευξη με τον αποφυλακισμένο πια. Δρ. Χάμερ. Αν και ούτε το ΖΕΝΙΘ, ούτε εγώ προσωπικά δεν συμμεριζόμαστε τις αντσιωνιστικές απόψεις που εκφράζει ο Δρ. Χάμερ (ο οποίος κα­ταγγέλλει ανοιχτά ότι «το εβραϊκό λόμπι» βρίσκεται πίσω από τις μεγάλες φαρμακοβιο­μηχανίες που στηρίζουν και διαδίδουν τα χημειοθεραπευτικά σκευάσματα), παρόλα αυτά, κρίναμε ότι δεν θα πρέπει να «λογο­κρίνουμε» με τη σειρά μας, για ακόμη μια φο­ρά έναν άνθρωπο που έχει «φτύσει αίμα» για το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του και το πλήρωσε με την στέρηση της ελευθερίας του, ρισκάροντας ακόμη και την ίδια τη ζωή του. Σεβόμαστε και αγαπάμε τον 70χρονο σήμερα Δρ. Χάμερ για την επιστη­μονική του ανακάλυψη και το θάρρος που εί­χε να παλέψει για την αλήθεια του σε ολό­κληρη τη ζωή του και ακούμε τις ακραίες απόψεις του με κριτική ανεκτικότητα... Να εί­σαι καλά Δρα Χάμερ!

Δρα Χάμερ, πρόσφατα, τον περασμένο Φλε βάρη, βγήκατε από τη γαλλική φυλακή του Fleury-Merogis, όπου περάσατε ενάμιση ολόκληρο χρόνο. Πείτε μας, αν θέλετε, δυο λόγια για την «εμπειρία» σας εκεί...

Το Φλερύ-Μεροζί είναι ένα ιδιωτικό εβραϊκό στρατόπεδο συγκέντρωσης, χτισμένο πάνω στο σχήμα ενός τεράστιου άστρου του Δαβίδ, προ­ορισμένο αρχικά για 7.000 κρατούμενους, ενώ τώρα κρατούνται εκεί 15.000, δυο σε κάθε κε­λί. Η ιδεολογία της υπηρεσίας αυτής είναι εβραϊκή.Ήμουν στην πτέρυγα Δ5, ειδική πτέρυ­γα για τους ψυχοπαθείς και τους ναρκομανείς. Ο γιατρός της πτέρυγας ήταν ψυχίατρος και οι 2.000 κρατούμενοι εκεί δηλώνονταν επίσημα ψυχικά άρρωστοι. Τρείς φορές χρειάστηκε ν' αντισταθώ με νύχια και με δόντια για ν' αποφύ­γω τον αναγκαστικό ψυχιατρικό εγκλεισμό. Πρόκειται για το χειρότερο στρατόπεδο συγκέ­ντρωσης που υπάρχει στην Ευρώπη σήμερα.

Πόσα χρόνια σας καταδιώκουν για τις ιδέες σας και τη θεωρία σας για τον καρκίνο; Ποιοι θεω­ρείτε ότι υποκινούν αυτήν την καταδίωξη, ποιοι επιζητούν την εξόντωση σας;

Καταδικάστηκα ερήμην οπό το γαλλικό δικα­στήριο του Σαμπερύ σε τρία χρόνια φυλάκιση, για «παρακίνηση προς τη Νέα Ιατρική με σκοπό την εξάσκηση της;», μέσω, υποτίθεται, της κυ­κλοφορίας των βιβλίων μου στα γαλλικά. Σύμ­φωνα με το δικαστήριο, πριν 10 χρόνια, κάποιοι ασθενείς που δεν γνωρίζω καν, είχε τύχει να δια­βάσουν τα βιβλία μου, λίγο πριν πεθάνουν, χωρίς να μπορέσουν να θεραπευτούν απλά και μό­νο διαβάζοντάς τα! Αλλά βέβαια, πριν από αυ­τό, «τύχαινε» οι ασθενείς αυτοί να έχουν "κατα­δικαστεί» σαν ανίατοι από τους γιατρούς τους, οι οποίοι τους είχαν στείλει σπίτι να πεθάνουν, αφού πρώτα είχαν υποστεί καμιά εικοσαριά γύ­ρους Βαριάς χημειοθεραπείας». Ο δικαστής του Σαμπερύ, Francois Bessy, αποδείχτηκε αρ­γότερα ότι ήταν ο αρχιραβίνος της Σαβοΐας, επι­κεφαλής των 10 ταλμουδικών σχολείων του Chambery και του Aix-les-Bains, που βρίσκεται στα 5 χλμ. από το Σαμπερύ και την ίδια στιγμή, ο υψηλότερος ιεραρχικά ραβίνος της Γαλλίας.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, πριν 10 χρόνια, κάποιοι ασθενείς πον δεν γνωρίζω καν, είχε τύχει να διαβάσουν τα βιβλία μου, λίγο πριν πεθάνουν, χωρίς να μπορέσουν να θεραπευτούν απλά και μόνο διαβάζοντας τα!

Πότε και με ποιο τρόπο πρωτο-ανακαλύψατε την επαναστατική θεωρία σας για τον καρκίνο;

Στις 7 Δεκεμβρίου του 1978, ο γιός μου Ντερκ πέθανε, μετά από τέσσερις μήνες αγώνα κατά του θανάτου, που οφειλόταν στις αστοχες βο­λές της καραμπίνας ενός δολοφόνου (σημείω­ση της Αριάδνης Γερούκη: παρεμπιπτόντως, επρόκειτο για ένα τραγικό ατύχημα σε μια λίμνη των Γαλλικών Άλπεων, που προκάλεσε κατά λάθος ο πρίγκιπας της Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουέλ της Σαβοΐας, ο οποίος ποτέ δεν καταδι­κάστηκε για την πράξη του). Δύο μήνες αργό­τερα, διαπίστωσα καρκίνο στους όρχεις. Παρά την θέλησή μου, μου αφαιρέθηκε ο ένας όρχις. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα να ενδιαφέρομαι και να ερευνώ αν έχει συμβεί και στους άλλους ασθενείς κάτι παρόμοιο.

Εκείνη την εποχή, οι γιατροί, μετά από μια κρίση περιτονίτιδας, δεν μου είχαν δώσει παραπάνω από 1% πιθανότη­τα επιβίωσης. Τρία χρόνια αργότερα, από τη θέ­ση του βοηθού διευθυντού παθολογίας, είχα την δυνατότητα να εξετάσω συστηματικά αυτό το ζήτημα στην γυναικολογική κλινική καρκινο­παθών, που είναι παράρτημα του Πανεπιστημί­ου του Μονάχου. Όταν ανακάλυψα τον «Σιδη­ρού Κανόνα του Καρκίνου», ότι δηλαδή ο κάθε καρκινικός όγκος αναπτύσσεται μετά από ένα DHS (Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ), ένα σοκ ρήξης (conflict shock), που μας βρίσκει «εξ απήνης», τελείως ανυπεράσπιστους, εξέθεσα την θεωρία μου στους προϊστάμενους της κλινικής. Μου εί­παν να την αποκηρύξω, ή να φύγω από την κλι­νική. Έφυγα από την κλινική.

Ποιές είναι οι βασικές διαφορές της θεωρίας σας και της επίσημης ιατρικής της λεγόμε­νης«της Σχολής»;

Η προ-ιατρική,ή συμβατική ιατρική είναι ένας μη επιστημονικός πολτός,που βασίζεται σε πέντε χιλιάδες αναπόδεικτες υποθέσεις.Βασίζεται σε ένα εβραιο-χριστιανικό δυϊστικό σύστημα πεποιθήσεων ,που διαχωρίζει τα πάντα σε «καλά» και «κακά»,σε «καλοήθη» και «κακοήθη» και που σχηματίζει ένα μείγμα πεποιθήσεων χωρίς καμιά επιστημονική βάση.Όλες οι αλλαγές, οι συμπαθητικο-τονικές και παρασυμπαθητικο-τονικές αλλαγές, διακηρύχτηκαν «κακές».

Χάρη στη Νέα Γερμανική Ιατρική, που δεν βασίζεται σε καμία απολύτως υπόθεση και γι’αυτό είναι αυστηρά επιστημονική,γνωρίζουμε οτι κάθε λεγόμενη «αρρώστια» είναι στην πραγματικότητα μια απο τις δύο φάσεις του Ειδικού Βιολογικού Προγράμματος(Senseful Biological Specialprogram,SBS)που έρχεται να αποκαταστήσει μια ρήξη που διέρχεται σε σωματικό-ψυχολογικό επίπεδο ο οργανισμός: είτε πρόκειται για την «κρύα»συμπαθητική φάση της ενεργού ρήξεως, είτε για την «ζεστή» παρασυμπαθητική φάση της επούλωσης(=λήξεως της ρήξης).

Φυσιολογικώς εχόντων των πραγμάτων,το 98% των ανθρώπων και των ζώων επιβιώνουν απο ένα τέτοιο Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμμα(SBS).Στην συμβατική ιατρική,τα περισσότερα απο αυτά τα SBS –όχι μόνον ο καρκίνος-αντιμετωπίζονται με δηλητήρια (χημειο-θεραπεία) και μορφίνη, ενώ το 98% των ασθενών πεθαίνουν.

Τι ακριβώς προτείνετε ως θεραπεία για τον καρκίνο; Ποια η διαφορά σας με τη συμβατι­κή ιατρική;

Στη Φύση τα ζώα επιβιώνουν από τα Ειδικά Βιολογικά Προγράμματα αποκατάστασης όπως ο καρκίνος, χωρίς καμιά φαρμακευτική θερα­πεία, κατά 95%. Οι άνθρωποι μπορούν κι αυτοί να επιβιώσουν από ένα SBS κατά 98%, αν και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ένστικτο τους όπως τα ζώα..

Γιατί πεθαίνουν οι οσθενείς με την προ-ιατρική (συμβατική ιατρική);

Πεθαίνουν εξαιτίας του πα­νικού που τους δημιουργούν οι ίδιοι οι γιατροί! «Έχείς καρκίνο και δεν θα ζήσεις για πολύ ακό­μη...». Από τον πανικό προκαλούνται και άλλα διαδοχικά SBS και ούτω καθ' εξής... Απλά, το 98% θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς φάρμακα και χωρίς, φυσικά, πανικό, γιατί η Φύση έχει τελειοποιήσει τα Ειδικά Βιολογικά Προγράμματα αποκατάστασής της, επί εκατομμύρια χρόνια...

Γιατί ακριβώς είναι επικίνδυνες οι χημειοθε­ραπείες;

Η χημειοθεραπεία είναι μια απάτη, είναι απλά μια δηλητηρίαση με σκοπό την εξόντωση των ασθε­νών. Κανένας γιατρός δεν την παίρνει για τον εαυ­τό του ή την οικογένεια του και κανένας Εβραίος στον κόσμο δεν κάνει ποτέ χημειοθεραπεία. Η θνησιμότητα της χημειοθεραπείας, σύμφωνα με το Κέντρο Έρευνας Καρκίνου της Χαϊδελβέργης, ανέρχεται στο 98%!!!

Έχετε προχωρήσει σε διπλές τυφλές έρευνες (double blind projects), δηλαδή έχετε κάνει συγκριτικές μελέτες για να δείτε το ποσοστό θανάτου των ασθενών που έκαναν χημειοθε­ραπεία, σε σύγκριση με αυτούς που ακολουθήσανε την εναλλακτική μέθοδό σας;

Για ηθικούς λόγους, δεν συμφωνώ στη μέθοδο των διπλών τυφλών ερευνών, όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ένα θανατηφόρο δηλητήριο. Το διοικητικό δικαστήριο του Sigmaringen έκρινε οτι η Νέα Ιατρική μπορεί να θεωρηθεί επιστημονικά έγκυρη, επιβεβαιούμενη μέσω της αναπαραγωγής των αποτελεσμάτων της σε κάθε επόμενη περίπτωση ασθενούς.

Τελικά οι ασθενείς πεθαίνουν από τον καρκίνο ή απο τις χημειοθεραπείες

στις οποίες υποβάλλονται;

Είναι αδιαμφισβήτητο όχι τα ζώα επιβιώνουν από τον καρκίνο (= Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμ­μα) κατά 95%. Το ἰδιο ποσοστό θα ίσχυε και στους ανθρώπους αν κανείς δεν τους δημιουργούσε τον πανικό. Αντίστοιχα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 98% των ασθενών που υποβάλλεται σε χημειοθεραπεία, πεθαίνει. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σήμερα, πολλοί γιατροί εγκαταλείπουν τη συμβατική ιατρική και ακολουθούν εναλλα­κτικές μεθόδους. Γνωρίζετε άπλες περιπτώ­σεις γιατρών που να έχουν διωχθεί δικαστικά για την πρακτική τους, όπως εσείς; Νοιώθετε ότι συμμετέχετε (ή θα θέλατε να συμμετάσχε­τε) σε ένα παγκόσμιο δίκτυο εναλλακτικής αντιμετώπισης του καρκίνου;

 Η αποκαλούμενη εναλλακτική μέθοδος «κατά του καρκίνου» δεν έχει καμιά σχέση σε τη Νέα Ια­τρική. Διότι και αυτοί θέλουν να «πολεμήσουν κατά του καρκίνου». Αυτά είναι ανοησίες. Αν ο κάθε καρκίνος μας δείχνει ένα Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμμα, τότε επιβιώνει κανείς καλύτερα μα­ζί με τον καρκίνο, παρά χωρίς αυτόν! Γιατί να πα­λεύουμε «κατά τού καρκίνου» (good thing cancer) και επιπλέον να καταστρέφουμε το κύκλωμα ανατροφοδότησης της Φύσης;

Πιστεύετε ότι μοναδική αιτία του καρκίνου είναι η βιολογική ρήξη-σοκ; Τι γίνεται με αυτά που θεωρούνται κλασσικές αιτίες του καρκίνου, όπως το κάπνισμα, τα τοξικά τρόφιμα, ηλεκτρο­μαγνητική ακτινοβολία, ραδιενέργεια κλπ;

Δεν είναι θέμα «πίστης». Η εγκυρότητα της Γερ­μανικής Νέας Ιατρικής έχει διαπιστωθεί με αστρονομική ακρίβεια, λόγω της «αναπαραγωγιμότητας» των αποτελεσμάτων της. Δεν είναι θέμα πεποίθησης, γιατί η Γερμανική Νέα Ιατρική αποδεικνύεται στη πράξη. Οπότε όλες οι άλλες λεγόμενες «αιτίες καρκίνου», αυτόματα απο­δεικνύονται λανθασμένες υποθέσεις.

Η εναλλακτική θεραπεία του καρκίνου συνή­θως προτείνει βιταμίνες, φρούτα, λαχανικά, αποχή από κρέας και αλκοόλ, θεραπευτικά Βότανα, καθώς επίσης, χαλάρωση, διαλογι­σμό, ψυχοθεραπεία κλπ. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτές τις μεθόδους;

 Όλα αυτά οφείλονται σε μια «θεολογική κακο-δοξία». Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να «πολεμήσουμε» το «κακό» (αρρώστια) με το «καλό» (υγιεινή διατροφή κλπ).

Καταδικαστήκατε για «παρακίνηση σε άσκη­ση ιατρικής χωρίς εξουσιοδότηση». Τι εννο­ούν «χωρίς εξουσιοδότηση»; Τι είδους αδίκη­μα είναι αυτή η «παρακίνηση»;

Τιμωρήθηκα για «παρότρυνση προς την Νέα Ια­τρική με σκοπό την εξάσκηση», εξαιτίας των βι­βλίων μου. Αυτό έγινε χωρίς να γνωρίζω προ­σωπικά κανέναν από τους καταγγέλοντες ασθε­νείς-υποτιθέμενους αναγνώστες μου. Εξάλλου, είχα να πατήσω το πόδι μου στη Γαλλία δεκαπέ­ντε ολόκληρα χρόνια. Καταδικάστηκα από έναν δικαστή, τον Bessy, που είναι ταυτόχρονα ο υψηλότερος ραβίνος στην Γαλλία. Με τον ίδιο τρόπο, αν κανείς κάποια στιγμή, στην Αργεντινή ή στην Αυστραλία, διαβάσει τα Βιβλία μου και παρατήσει την χημειοθεραπεία και μετά από λί­γο, πεθάνει εξαιτίας της, τότε, μπορεί να κριθώ εγώ υπεύθυνος και να καταδικαστώ, επειδή κυ­κλοφόρησαν τα Βιβλία μου στα ισπανικά ή στα αγγλικά! Βαθιά μεσαιωνική Ιερά Εξέταση...

Γιατί το γαλλικό κράτος (αστυνομία, δικα­στές, μέσα μαζικής ενημέρωσης κλπ) ένοιωσε να απειλείται τόσο πολύ από την απόρριψη της χημειοθεραπείας; Απ' ότι διάβασα στο Διαδίκτυο, προσπάθησαν να σας συνδέσουν ακόμη και με «σέκτες» που χρησιμοποιούν «πνευματική θεραπεία», σας συκοφάντησαν ότι δεν είστε καν γιατρός και τελικά, σας κατα­δίκασαν για τον θάνατο κάποιων ανθρώπων που, απλά, είχαν διαβάσει το βιβλίο σας, μετά από περίοδο βαριάς και πολύχρονης χημείοθεραπείας... Δεν υπήρξαν κάποιοι δημόσιογράφοι να σας υποστηρίξουν;

Πιστεύετε ότι τελικά το οικονομικό-πολιτικό-επικοινωνιακό σύστημα είναι ένα μπλόκ που κινείται ανά­λογα με τα συμφέροντα της μεγάλης βιομη­χανίας; Πώς μπορούμε να προστατευτούμε από αυτό το σύστημα;

Το γαλλικό κράτος είναι συνώνυμο με τα συμφέ­ροντα των ραβίνων και των Σιωνιστών. Για κάθε Εβραίο που ζει στον κόσμο, απαγορεύεται άλλη θεραπεία πλην της Νέας Ιατρικής. Αυτοί επιβιώνουν κατά 98% από τον καρκίνο, που τον ονο­μάζουν απλώς «φλεγμονή» (inflammation). Αλλά οι μη-εβραϊκοί πληθυσμοί οδηγούνται στη χημειοθεραπεία με θνησιμότητα 98%...

Μίλησα με έναν φίλο ακτινολόγο, ειδικό στον μαγνητικό τομογράφο και μου είπε ότι αυτά που περιγράφετε ως «Εστίες Χάμερ» εί­ναι απλά κυκλικά artifacts, που εμφανίζο­νταν στα μηχανήματα παλιότερης τεχνολογίας, ενώ τώρα πλέον, στον μαγνητικό τομο­γράφο, δεν εμφανίζονται καν...

Φαίνεται ότι ο φίλος σου δεν έχει διαβάσει κα­νένα από τα βιβλία μου. Γιατί θα είχε δει ότι γρά­φω ξεκάθαρα ότι η Εστία Χάμερ εμφανίζεται στον μαγνητικό τομογράφο, μόνο αν είναι ενερ­γή επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Εστίες Χά­μερ έχουν εξάλλου επιβεβαιωθεί και επίσημα από την εταιρία SIEMENS (Σημείωση Αριάδνης Γερούκη: βλέπε συνημμένη φωτογραφία του σχετικού εγγράφου της εταιρίας).

Σύμφωνα με τη θεωρία σας οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν από τον καρκίνο, αλλά από τον φόβο, που τους δημιουργεί νέα σοκ, νέες εστίες καρκίνου και από τις καταστροφικές χημειοθεραπείες. Πώς εξηγείτε τις περιπτώ­σει ασθενών που πεθαίνουν από καρκίνο, χωρίς καν να γνωρίζουν ότι πάσχουν;

 Είναι όπως τα λες. Κάποιοι, το 2%, πεθαίνουν. Απλά το 98% μπορεί να επιβιώσει, αν δεν πέ­σουν θύματα του πανικού τους, λόγω της απαισιόδοξης πρόγνωσης των γιατρών. Το Ειδικό Βιολογικό Πρόγραμμα (= καρκΙνος) είναι κάτι καλό και υπάρχει και στους ανθρώπους και στα ζώα. Παρόλα αυτά, ούτε οι άνθρωποι, ούτε τα ζώα δεν είναι αθάνατα...

Θα λέγατε ότι υπάρχει ένα σημείο «χωρίς επι­στροφή» στον καρκίνο; Δηλαδή, όσο αναπτυγμένος και σοβαρος κι αν είναι ένας όγκος, υπάρχει δυνατότητα, αν βέβαια κάποιος κατανοήσει το αρχικό σοκ (τη βιολογική-ψυχολογική ρήξη) που τον προκάλεσε, να θεραπευτεί;

Στην εποχή μας_: οι άνθρωποι έχουν «ξεμάθει» πώς να ξεπερνούν τις φάσεις επούλωσης (θεραπείας) τους με ηρεμία και χωρίς πανικό. Οταν η φά­ση δημιουργίας του καρκίνου έχει διαρκέσει πολύ χρόνο, και η φάση επούλωσής του θα χρειαστεί να κρατήσει επίσης πολύ χρόνο. Αλλά κανείς δεν χρειάζεται να πεθάνει σε αυτή τη διαδικασία.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;

Κάθε μέρα που περνάει, εκατό χιλιάδες ασθε­νείς δολοφονούνται σε όλο τον κόσμο με τη χη­μείοθεραπεία». Τα σχέδια μου και οι ευχές μου αφορούν αυτούς τους ανθρώπους. Εύχο­μαι να φτάσει η μέρα που θα μπορούν να επι­βιώνουν φυσικά, με τη Νέα Ιατρική και να μην οδηγούνται σε αυτή τη μαζική εξόντωση. Για να γίνει αυτό, η Γερμανική Νέα Ιατρική θα πρέπει να νομιμοποιηθεί. Εηίσης, θα χρειαζόταν να γί­νει ένα μικρό νοσοκομείο για να υποδέχεται τις επείγουσες περιπτώσεις.

Γράμματα από τη Φυλακή Στις 21 Οκτωβρίου 2004, λίγες μέρες μετά τη μεταγωγή του στη γαλλική φυλακή του Φλερύ-Μεροζί, ο Χάμερ έγραφε μέσα από το κελί του:

«Οι τελευταίες τρεις μέρες ήταν μια απόλυτη φρίκη. Επί 45 ώρες μου στέρησαν τον ύπνο. Έμπαιναν μέσα ξανά και ξανά και με έγδυναν για «έρευνα». Επί δύο μέρες έπρεπε να κοιμηθώ πάνω στο παγωμένο τσιμεντένιο πάτωμα, χωρίς κουβέρτα και χωρίς στρώμα. Το μοναδικό φα­γητό ήταν μισό σάντουιτς και μισό λίτρο νερό... Γιο να απαλλαγώ από εκείνη τη βρώμα θα χρει­αζόταν μια λεγεώνα από καθαρίστριες, να δου­λεύουν κανένα μήνα...

Νοιώθω ότι βρίσκομαι μέσα σε ένα στρατόπε­δο συγκέντρωσης. Από την αρχή μου «συνέ­στησαν» να υποβληθώ σε ψυχιατρική παρα­κολούθηση...»

Λίγο αργότερα, τον Δεκέμβρη του 2004, έγρα­φε απευθυνόμενος στον κόσμο της Γερμανίας που του συμπαραστάθηκε με διαδηλώσεις διαμαρτυρίας:

«Αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχαριστώ από τα βάθη της κορδιάς μου. Η συνείδηση μου δεν θα ήταν ήσυχη, αν αυτή η τιμή της συμπαράστασης σας γινόταν μόνο για τον μικρό ασήμαντο εαυτό μου. Τη δέχομαι για χάρη του μεγαλύτερου κοινού καλού. Νοιώθω τιμή να υπηρετώ εδώ μέσα στη φυλακή που εί­ναι σαν στρατόπεδο συγκέντρωσης, αντιπροσωπεύοντας όλους τους ασθενείς σε όλο τον κόσμο και τη Νέα Ιατρική... Φίλοι μου, κατεβήκατε στους δρόμους να δια­μαρτ υρηθείτε για τα παιδιά σας, για τις γυναίκες και τους συγγενείς σας, γιατί μια μέρα αυτοί θα δολοφονούνται με ποντικοφάρμακο, μεταμφιε­σμένο σαν χημειοθεραπεία, ή θα εκτοπίζο­νται και θα εξουδετερώνονται, γιατί θα έχουν τολμήσει να ασκήσουν κριτική στο σύστημα... Τα παιδιά σας θα είναι περήφανα για σας, επει­δή αντισταθήκατε και είπατε: «Φτάνει πια!» στη μαζική δολοφονία... Δύο δισεκατομμύρια άν­θρωποι έχουν οδηγηθεί στο θάνατο από τη χη­μείο-»θεραπεία» σε ολόκληρο τον κόσμο, κα­τά την τελευταία εικοσαετία... Τη μέρα που οι υπεύθυνοι για τις μαζικές αυτές δολοφονίες θα αναγνωριστούν σαν τους χειρόττερους εγκληματίες στην ανθρώπινη Ιστορία, εσείς θα μπορείτε να κοιτάξτε τα παιδιά σας στα μάτια και να πείτε: «Εγώ ήμουν με τη σωστή πλευρά, τη πλευρά της αλήθειας!»... Ξέρω γιατί με ρίξανε στη φυλακή και θα αγωνιστώ να ολοκληρώσω το έργο που ανάλαβα, όσο καλύτερα μπορώ,εδώ, σε αυτό το παγωμένο κελί.....

Σας παρακαλώ,μην ανησυχείτε για μένα, έχω περάσει και χειρότερα....

ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΔΡ. ΧΑΜΕΡ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

\. Εισαγωγή στη Νέα Ιατρική {γερμανικά, γαλλικά- ισπανικά]

Περιέχει πολλές πληροφορίες σχετικά με τους πέντε βασικούς Βιολογικούς νόμους, τα ειδικά Βιολογικά προγράμματα της Φύσης, με πολλά παραδείγματα και εικόνες.

2. Ο μαστός(γερμανικά, γαλλικά, ισπανικά) Ειδικεύεται στον καρκίνο του μαστού, περιλαμ­βάνει τους πέντε βιολογικούς νόμους και τα ει­δικά Βιολογικά προγράμματα που αφορούν τον καρκίνο του μαστού. Περιέχει πολλά παραδείγ­ματα και σχήματα.

3. Η Πεμπτουσία της Νέας Ιατρικής (γερμανι­κά, γαλλικά, αγγλικά)

Μια περίληψη της Νέας Ιατρικής, εκθέτει με κα­θαρό τρόπο τις διαδικασίες που μπορούν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τις ασθένειες και τη Βιολογική σημασία τους.

4. Κληροδότημα: Η Εδραίωση μιας Νέας Ια­τρικής (γερμανικό, γαλλικά, ισπανικά)

Αυτό το βιβλίο είναι η πρώτη συστηματική κα­τηγοριοποίηση, όχι μόνον των όγκων, αλλά και ολόκληρης της Ιατρικής, σε σχέση με τα «αρχέ­γονα» εμβρυϊκά κύτταρα, τις κατηγορίες των ρήξεων, τις εγκεφαλικές περιοχές και τους αντί­στοιχους ιστολογικούς σχηματισμούς.

Τα βιβλία θα βρείτε στην ιστοσελίδα: www.medicinenouvelle.com/ouvrages/

Για περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στο βιο­γραφικό και τη θεωρία της Νέας Ιατρικής του γιατρού Χάμερ, αναζητήστε το ΖΕΝΙΘ Νο 3, Απριλίου-Μαίου 2005.

Αναρτήθηκε από ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ στις 1:33 PM    

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥΣ ΝΟΗΤΙΚΑ.

Η παρακάτω ιστοσελίδα απευθύνεται σε άτομα που έχουν ξεφύγει απο τα στερεότυπα της θολοκουλτούρας. Η σελίδα αυτή θα περιέχει υλικό που ίσως σε πολλούς φανεί ακραίο και όλα τα σχετικά. Άτομα που δεν έχουν ξεφύγει απο τα ιδεολογικά στερεότυπα να μην επισκέπτονται τη σελίδα. Η σελίδα είναι εδώ.

 

 

ΑΡΧΕΙΟ ΔΡ.ΧΑΜΕΡ

• Η ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΚΑΙ… Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΠΕΔΗ
• Ο δρ.Χάμμερ βγήκε απο τη φυλακή και μιλάει για όλα!
• Δόκτορος ΧΑΜΕΡ η συνέχεια…
• Ο Δρ. ΧΑΜΕΡ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ…
• ΚΑΛΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟΝ Δρ. ΧΑΜΕΡ!
• Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΤΟΥ Ντ. ΧΑΜΕΡ : Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΣΑΠΙΖΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ!
• ΝΕΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ